Een dwergvorm met halfgevulde bloemen aan korte stelen.

Een van de allerlaagste Afrikaanse lelies die ik ken. In pot kan dat heel handig zijn hoewel ik die hoge toch het meest indrukwekkend vind.

Deze is bladverliezend wat de kans dat ze in de volle grond overleeft aanzienlijk maakt.

Wel een beetje bedekken deze juweeltjes.

Deze prijswinnende cultivar werd in 2010 door Quinton en Andy van De Wet geselecteerd. Ze bloeit tweekleurig met hangende bloemen in grote schermen.
Voor een bladhoudende Agapanthus is ze relatief winterhard. Ze zou tenminste tot - 10 verdragen. Afdekken mag je haar alleen tijdens strenge vorstperiodes. Als je haar in pot zet en binnen overwintert kan ze niet in het donker staan zoals de bladverliezende cultivars.

Een spectaculair potfeestje.

Zeer diep blauw met donkere stelen, ontstaan op de kwekerij van Bob Brown; 'Cotswolds Garden plants'. (Je hoort verderop nog vaak van hem.)

Blad verliezend, dus beter winterhard dan bladhoudende Agapanthus.
In de volle grond wel misschien wat afdekken met stro of dennentakken.

Natuurlijk ook zeer gemakkelijk in pot te houden. Dat staat zo klassiek.

'Starry Night' is een zeer donker blauwe selectie van onze vriendelijke Franse bondgenoot Antoine Breuvart.

Ze is bladverliezend en kan dus in de volle grond met tijdens strenge vorst een beschermlaagje. (De bladhoudende selectie houd je beter in pot zodat je ze bij strenge vorst binnen kunt halen.)

Out of Africa, Made in France.

Heerlijk tweekleurig is deze compacte nieuwe bladverliezende Agapanthus. Ze bestaan in allerlei maten van dwerg tot reusachtig. Deze is met 70 cm heel fijn als potplant.
Bladverliezende cultivars zoals deze maken aanzienlijk meer kans in de volle grond te overleven. 'Twister' verdraagt tot -15 en met wat winterdek zelfs nog meer.

Een frisse wind voor je tuin.

Een best redelijk vorstbestendige, bladverliezende en zeer hoge vorm met een bijzondere aristocratische kleur. De bloemen zijn bij warm weer wit met een roze zweem. Als het kouder wordt worden ze meer roze.

Strenge winters evenwel toch iets dekken.

Ook mooi in potten, dan in de garage te overwinteren.

Dit geschenk van de goden uit Chili is mijn kampioen citroengeur.
Het blad ruikt meer naar citroen dan citroen zelf naar citroen geurt. In Frankrijk heet ze Verveine, Italianen noemen haar Limoncello.
Zet ze ergens waar je in het voorbijgaan een blaadje kunt meepakken. De minuscule witte bloemetjes in schermen zijn net wolkjes. Knip naar hartenlust, dit schatje groeit en bloeit maar door.
Ze mag dan ook veel meer water en voeding dan je zou denken.

Een oud ras uit Bulgarije / Hongarije, ook wel bekend als 'Shipkas'.

De planten blijven klein en kunnen dus goed in pot worden gekweekt. De glimmende fel oranje pepers zijn zo'n 10 cm lang. Ze zijn niet extreem scherp maar wel aangenaam aromatisch en zoet.

Vroeg rijpend.

Uit Mexico of de VS, dat is niet helemaal duidelijk en best behoorlijk scherp voor een gele.

Vruchten ongeveer 15 cm lang.

Puur een productieras met een zeer goede opbrengst van niet als te scherpe pepers.

Als je ze droogt kun je ze fijn in vlokjes snijden voor over de pizza of in de pasta saus zonder al te veel risico op uitschieten.

Wel zo'n beetje mijn favoriet omdat ik regelmatig wat uitschiet met de nog scherpere.

± 700 HS.

Een sierlijk en rijk dragend pepertje met ongeveer 4 cm grote bolronde vruchten.

Ze zien er heerlijk uit als ze rijp zijn met hun chocolade bruine rood.

Ze zijn best heel behoorlijk scherp en hebben ook aardig wat vlees.

Met een volle, een beetje rokerige smaak.

Zo zagen de eerste paprika's in Europa er in de 18e eeuw allemaal uit.

Ze zijn zo heerlijk als ze er uitzien.
Eigenlijk zijn die blokpaprika's de ijsbergsla (waterballen) onder de zoete pepers.

Een forse plant met dito vruchten tot ongeveer 400 gram.

Een van de grootste pepers.
Maar matig heet, met 42 HS, dus bijna een paprika., Ze rijpt van groen naar geel en uiteindelijk rood. Hongaarse vorm: vrij breed en tamelijk langwerpig. Afmeting 17 cm lang en 4 cm breed.

Hongaren weten een mooi evenwicht te bewaren tussen zoet en scherp.

Precies een beetje een paprika peper.

Een milde Jalapeño, ontwikkeld door een Texaanse universiteit. (TAM)

Blinkt uit in ziekteresistentie, vroege en hoge productie en compacte groei.

Een mooi glanzende dikvlezige vrucht met bartjes. Volgens mij ideaal voor Salsa's en sauzen, maar dat moet ik nog uitproberen.

Een tot 35 cm lange peper oorspronkelijk uit Italië door immigranten naar Canada meegenomen.

Joe Sestito uit New York is de naamgever en Dr. Carolyn Male bracht het ras in 1996 binnen bereik van een breder publiek.

Het is een aangenaam milde, zeer productieve peper.

Een bijzonder dikvlezige, bolronde en glanzende minipaprika
Lukt altijd en maakt makkelijk veel vruchtjes. De vruchten zijn lekker zoet en knapperig, het schilletje is wat taai.
De planten blijven vrij klein, dus ze zijn in pot te houden. Zeer geschikt ook om te vullen.
Omstreeks het midden van de 19e eeuw ontstond deze soort uit de matig hete pimento peper.

Gotta love it.

Een lekker zoete langwerpige paprika. Je snijdt er van de heerlijke dunne rondjes van voor je salade.

Ze worden tot wel 25 cm lang, zijn groenrijp te eten maar rood natuurlijk veel zoeter.

Stierenhoorn paprika, eat your heart out Torero.

Deze Habanero- of Ajoemapeper
was van 1994 tot 2006 kampioen allerscherpste peper ter wereld. Het ras werd op formaat, gewicht en scherpte ontwikkeld door Frank Garcia van GNS Spices, in Walnut, Californië.

Sinds 2011 mag het vrij worden vermeerderd.

Niet iedereen proeft die aromatische smaak boven de scherpte uit. Maar wie dat kan is hier fanatiek dol op. Je ruikt het ook.

Ze hebben echt veel warmte nodig, maar die krijg je dubbel en dwars terug.

Nederland heeft z'n boerenkool, België haar lof en Suriname deze dame.

3000 HS

Omdat in de supermarkt altijd zo gemeen de worteltjes er af zijn gesneden: Het echte citroengras uit de Aziatische keuken als plant.

Citrus geur met een vleugje roos.

In Thailand is het bijna een onkruid maar ze moet bij ons als potplant worden gehouden
Vochtig en zo warm mogelijk in de zomer, droog overwinteren rondom 00C.

Hoewel deze tropische verwant van de heggerank gezonde eetbare knollen produceert koesteren we deze toch vooral om haar sierlijke blad.

Je moet ze vorstvrij overwinteren.

Groente voor potten dus.

Zuilvormen maken nauwelijks en alleen korte vruchtbare zijtakken. Het boompje blijft ongeveer even groot en zuilvormig zodat ze ook nauwelijks plaats innemen. Ze kunnen zelfs als een fruithaagje worden toegepast..
De meeste zuilvormen zijn zelfbestuivend, maar een ander ras in de buurt zorgt altijd voor een betere oprbrengst.

'Bolero' heeft fris zoet-zure appels met een rode blos.

'Greencats' geeft friszure groene appels vergelijkbaar met 'Granny Smith'. De appels groeien bij deze zuilvorm vrijwel tegen de stam aan korte vruchtloten.

'Greencats' is niet volledig zelfbestuivend. Een ander ras in de buurt zoals 'Redcats' zorgt voor aanzienlijk betere oogst.

De appels rijpen in september.

Al jaren kijken we uit naar de nieuwe roodvlezige rassen, extra rijk aan antioxidanten.
Deze zelf bestuivende zuilvorm blijft laag en smal. Snoeien is niet nodig. Erg leuk om een halfopen haagje mee te maken. Plant in dat geval verschillende rassen om de oogst een beetje te spreiden en voor extra opbrengst door kruisbestuiving.
'Maypole' is goed bewaarbaar en heeft sappig, aromatisch vruchtvlees. De bloemen zijn donkerroze, de schil is donkerrood.

'Polka' is een uitstekend smakende zoet-sappige appel. De vruchten zijn groen-geel met een rode blos. De appels groeien aan kort vruchtlot dicht tegen de stam.

Voor bestuiving is het aan te raden een of enkele andere rassen in de buurt te planten.

Goede bestuivers zijn 'Bolero', 'Greencats', 'Polka' en andere zuilvormen.