Grote trossen met dikke bessen.
De bessen hebben een zachte cassis smaak en vallen niet van de steel.
Handelbaar dus en zachtaardig van smaak.
Een heel goede zwarte, zo simpel is het.
Dit is geen zinkend schip maar een beste bes.
'Gloire des Sablons' is een oud (1854), maar vergeten ras met een heerlijke zachte zoete smaak. De bessen zijn zachtroze en halfdoorschijnend
We hebben grote volwassen struiken die soms dit jaar, maar zeker volgend jaar al bessen dragen. Ze rijpen vanaf eind juni.
Aalbessen zijn altijd zelfbestuivend.
Pink glory. Voor bij je champagne.
Een oud standaardras dat herinnert aan hoe we met de tuinbouwschool op excursie bij een bessenteler zagen hoe hij met een stok de takken naar beneden sloeg om ze half gebroken, vruchtbaarder te maken. Makkelijk dus.
Als ze een beetje kwarren knip dan een oude tak diep terug. Is daar een bruine gang te zien knip dan nog dieper tot er geen gangetje meer is. Dat is een mot die zich naar beneden vreet. Vooral bij oude planten.
Sappige geel witte bessen in gevulde trossen. Zoeter dan rode aalbes.
Begin juli rijpen ze.
Aan de tros zijn aalbessen wekenlang bewaarbaar.
Ze kan prima als losse struik geteeld maar produceert nog beter in rijen aan draad, plant afstand is dan: 50 tot 100 cm.
Voor de gouden eeuw van de eetbare tuin.
Deze moderne, vrijwel doornloze compacte roos met een overhangende compacte groeiwijze is door PlantHaven speciaal ontwikkeld voor potten en bakken.
Natuurlijk mag je haar ook in je perk planten.
Ze is gezond en bloeit de hele zomer met kleine, gevulde, sterk naar citroen geurende bloemen.
Citroenparfumpotfontein.
Eindeloos bloeiende perkroos geschikt voor grote en ook hellende vlakken.
In het voorjaar even met de heggeschaar erover, een derde er van af.
Af en toe uitgebloeide trossen verwijderen stimuleert de bloei.
Licht geurend.
Een bodembedekkend sprookje met kleine kristalwitte naar appel geurende bloemen.
In het voorjaar zonder veel gedoe lekker diep terugknippen houdt ze goed gezond.
Ze groeien breed uit dus in de vasteplantenborder sterk spul ernaast planten anders raak je misschien het een en ander kwijt.
Rosa banksiae f. lutea is mijn favoriete roos vanwege haar fantastische kleur. Ze bloeit helaas maar een maand in mei, wat die maand heel speciaal maakt.
'Purezza' (Q.Mansuino, Italia 1961) geeft een tweede bloei in de herfst.
Ze is vrijwel doornloos, net als f. lutea en ze is, hoewel dat er tegenwoordig niet meer toe doet, wat winterharder.
Aangenaam geurend.
Een sprookjesroos, deze reusachtige doornloze rambler.
Goed te herkennen aan het smalle spitse blad. Ze groeit hard en bloeit eenmalig rijk in mei.
Ze komt in China wild voor op 500 tot 2200 meter hoogte. Rosa banksiae is vernoemd naar Dorothea Lady Banks, echtgenote van de Britse botanicus en directeur van Kew Gardens, Joseph Banks.
Dit is waarom wij van rozen houden.
Op Sardinië vonden we dezelfde roos die bij ons van nature voorkomt en zich op onze kwekerij ook spontaan langs ons hoofdpad heeft gevestigd. Ze biedt onderdak aan talloze insecten en maakt prachtige langwerpige rode vruchten voor de vogels.
Met het zaad uit Sardinië hebben we een krachtig groeiende vorm die mogelijk de hitte die we komende jaren mogen verwachten nog beter verdraagt.
Ze maakt felrode langwerpige bottels voor de beestjes.
Een van onze meest charmante inheemse rozen, vooral vanwege het fijne grijs-blauwe pimpernelblad maar toch ook om de bijzonder rijke geur, de ingetogen charmante bloemen en de bottels.
Een bloemexplosie, fijn blad en daarna die leuke zwarte eetbare en lekker zoete botteltjes.
Inheemse rozen zijn belangrijk als voedsel en onderkomst voor insecten en vogels.
'Zepeti' is recent door Meiland ontwikkeld als compacte rijk bloeiende roos voor haagjes, potten en perken.
Ze is zeer resistent en bloeit eindeloos met maar lichtjes geurende, intens rode 4 tot 5 cm grote (half)gevulde bloemetjes.
'Zepeti' is zelfreinigend: Uitgebloeide bloemen vallen af.
Knip ze in maart met je heggeschaar diep terug.
Een snelgroeiende nieuwe cultivar.
Lekker dik blad, bossige plant.
Robuust in de tuin, productief genoeg voor de zware gebruiker.
Een heerlijke diep blauwe kleur heeft deze bijna plat groeiende vorm met licht gebogen takken.
De kruipende vormen, zoals daze bloeien veel rijker en ook vaak al voor de winter.
Ideaal voor op een muurtje of in een hoge pot waarin ze elegant over kunnen hangen.
Mijn favoriet.
Een van mijn favoriete kruipende rozemarijnen omdat we er lang geleden zo'n heerlijke pot vol van hadden.
Zo'n pot overwinter je het beste in de koude kas.
De geurige takken worden zo'n 30 tot 40 cm lang en staan breed uit tot ze gaan hangen.
Het dauw van de zee dat als blauwe regen over de rand van je pot stroomt.
'Boule' was een van mijn eerste kruipende rozemarijnen, zo'n 25 jaar geleden gevonden in Zuid Frankrijk.
Lijkt qua diep blauwe kleur sterk op 'Corsican Blue' maar met een iets andere groeiwijze.
Haar takken zijn gebogen en het jonge hout is grijzig wit waardoor ze een regelmatige grijze bol vormt.
Kruipende vorm die tot een meter lang en breed kan worden.
Zeer volle bossige plant met fijne naalden die snel een pot vult.
Fantastisch die enorme watervallen van rozemarijn zoals je ze in zuid Frankrijk ziet. Bij ons doe je dat beter in pot.
Nog een kruipende vorm met fijn krullende takjes, korte naalden en metaal blauwe bloemen.
Prima voor de keuken en zeer leuk in pot.
Kruipende vormen zijn, ik zeg het nog maar een keer, wat minder winterhard dan opgaande. Maar je kunt het altijd proberen ze buiten te laten overwinteren.
De bekende schrijver van plantenboeken E.A. Bowles kreeg deze rozemarijn als stekje van zijn buurvrouw Euphemia en heeft de kloon naar haar vernoemd. Ze ruilden wel vaker zaden en stekken.
Het blad is grijzig groen en ze heeft kleine metaalblauwe bloemen.
Iets winterharder dan de meeste.
Een terecht bekroonde cultivar voor tuin en keuken.
Moraal: Koester je buuv.
Pointe du Raz is een indrukwekkende 72 m hoge rots, bijna het meest westelijke puntje van Bretagne.
Helaas komt Rosmarinus niet wild voor in Bretagne. Daarvoor is het er te vochtig.
Deze fantastische plat groeiende en rijk bloeiende vorm is er niet in het wild gevonden maar wel naar vernoemd door Pépinières Jean Ladan.
Als kruiden de adel onder de planten zijn, dan is rozemarijn het koningshuis. Uit onderzoek blijkt: De geur van deze statige plant versterkt de hersenfunctie, het geheugen en helpt bij het studeren. De olie is bitter en krachtig met een vleug van kamfer.
eigenschappen: opwekkend, stimulerend, zenuwstelsel, lever zuiverend, bloeddruk, hartslag
Flesje met druppeldop, circa 10 milliliter.
We hebben er meer dan 20 jaar over gedaan om de teleurstelling te verwerken veroorzaakt door de smaak van onze eerste doornloze braam 'Thornless Evergreen'. In de tussentijd hebben we het gevecht met de verrukkelijke gedoornde bramen opgegeven. Dit is ook een wat ouder ras, maar de s400 P15 30-40maak is veel aromatischer, fris zoet zuur, heerlijk, zoals het hoort.
Snoei in het voorjaar de afgedragen takken weg en bind de nieuwe doornloze jonge scheuten aan draad.
Dwergvormen zijn erg populair omdat ze het ook mogelijk maken fruit te kweken in een kleine tuin of op je terras. Bramen kunnen nogal stevig groeien en de lekkerste rassen hebben doorns. Daar heeft deze helemaal geen last van. Het is niet alleen een dwergje zonder doorns de bramen zijn heerlijk zoet-zuur.
Deze is bovendien doordragend. Vanaf begin juli tot de eerste vorst kun je hiervan snoepen. Als je de plant diep terugknipt in het voorjaar rijpen de eerste vruchten in augustus.
De naam van dit nieuwe Amerikaanse ras duidt op drie deugden:
- zeer goed van smaak
- zeer productief met grote vruchten
- sterke stengels en ziekte bestendig
Oh ja; en doornloos.
De vruchten rijpen snel, dus oogst regelmatig.
Deze kruising tussen braam en framboos geeft al vanaf half juni vruchten aanzienlijk vroeger dus dan bramen. Goed rijp zijn ze zeer aromatisch en geschikt om vers te eten of voor verwerking.
Ze draagt op tweejarig hout, dus je snoeit in het najaar of vroege voorjaar de oude takken tot de grond terug. Ze maakt lange takken dus je teelt haar het beste aan draad. Twee planten per strekkende meter is dan voldoende.
'Autumn First' is een Zwitserse verbetering van de klassieke 'Autumn Bliss' met betere ziekteresistentie en smaak.
Herfstframbozen worden uiterlijk maart tot de grond terug geknipt voor oogst van begin augustus tot eind september. Vanwege de late rijping hebben ze geen last van de larven van de frambooskever.
Je plant ze in rijen aan draad op 30 tot 40 cm van elkaar. Tussen de rijen houden we 120 tot 150 cm afstand.
'Autumn First' is de vroegste herfstframboos.
De gele zijn heel lekker en leuk bovendien.
Prima opbrengst ook.
Rijp vanaf augustus tot de eerste vorst
Herfstframbozen knip je in de winter of voorjaar volledig terug tot de grond.
Als je dat niet niet doet heb je de hele zomer af en toe een framboos.
Een gezond productief ras dat vanwege haar ziekteresistentie ook zeer geschikt is voor professionele biologische teelt.
Als je veel last hebt van wormtjes in de vrucht dan kun je beter herfstframbozen kiezen.
Tamelijk grote ronde, diep rode vruchten rijp in juni-juli.
Frambozen teel je het beste aan draad. Snoei steeds overjarige scheuten weg.
Valentina Orange is een zeldzame, rijk dragende, gezonde zomerframboos met een bijzondere kleur. De smaak is mild en zeer zoet met een klein zuurtje.
Oogst vanaf begin juli.
Zomerframbozen dragen op tweejarig hout. Je knipt er dus in de winter de oude afgedragen takken tot de grond tussenuit.
Plantafstand aan draad: 3 planten per m1.
Erg fraai bij je dessert.
Miraculeus wat je allemaal kunt kruisen, deze ontstond in 1979 in Schotland als kruising van framboos met loganbes (R. x loganobaccus).
Ze is zoeter dan loganbes en heeft een sterke aromatisch smaak.
Groeit als een braam, met kleine pijnloze doorntjes.
Daar is weer zo'n gekke ingewikkelde kruising. Helemaal duidelijk is haar genetische oorsprong niet. Dat is een vraag voor D. Jennings van het het Scottish Crop Research Institute waar ze in 1988 werd gevonden.
De paarse vruchten rijpen in de eerste helft van juni.
Qua smaak houdt ze het midden tussen braam en framboos. De vruchtjes zijn relatief klein. Ze is doornloos, maar niet bijzonder ziekteresistent, dat hoeft bij braambozen geen probleem te zijn.
Een klasse apart; de kruising van Californische braam (R. ursinus), framboos en loganbes. Rudolph Boysen maakte deze kruising in 1923.
Zachtzure bijna zwarte vruchten.
Ze groeit als een braam, maar dan doornloos en smaakt als een braamboos.
Aanbinden.
Rechter James Harvey Logan experimenteerde omstreeks 1880 in zijn tuin in Santa Cruz met het zaaien van wilde bramen (Rubus ursinus). Enkele van zijn zaailingen bleken kruisingen tussen braam en framboos te zijn.
Loganbes draagt op tweejarig hout. Je snoeit dus elk jaar afgedragen takken tot de grond. Ze heeft niet-agressieve stekeltjes.
De bessen rijpen van augustus tot september en zijn zoet-zuur, lekker fris dus.
De doornloze kruising tussen Californische berenbraam (R. ursinus) en framboos. Vruchten ongeveer 3x zo groot als frambozen.
Snoei: afgedragen takken verwijderen.
Plantafstand: 50 cm in de rij.
Pluk: juli-september
Opmerkelijk sterk van smaak.
Heerlijk, een soort wonderfruit.
Hier gaat het alleen om de bloembodem want bloemblaadjes ontbreken. De schutbladen nemen die rol over in het groen. Wat overblijft is de conische zwarte bloembodem met een groen kransje en dat wordt in onze borders meestal heel leuk gevonden.
Bloemschikkers worden hier heel hebberig van.
Subtiel, maar dus niets mis mee.
Dit is ook weer iets heel nieuws.
De grap bestaat er in dat de bloemblaadjes opgerold zijn tot een buisje.
Dat geeft een mooi strak beeld, versterkt door het donkere hart van de wat kleinere bloem dan de foto doet denken.
Typisch betrouwbaar spul waar je heel erg lang plezier van gaat hebben.
Deze fantastische recente vondst van Rolando Uria, de rood-roze variant van 'Amistat', heeft fuchsia-rode bloemen uit zwarte knoppen.
Ook deze komt uit warme streken en is het randje winterhard. De kans dat ze in de volle grond overleeft is groot.
De bloemen verkleuren onder invloed van de temperatuur en laten soms wat paars zien.
Iedereen houdt van haar, dus ze zal net als 'Amistad' wel weer snel uitverkocht raken.
Wow paars, deze kruising van Salvia guaranitica x S. gesnerifolia uit Argentinië.
Zwarte knoppen en donker paarse bloemen.
Eindeloos en rijk bloeiend.
Ze is wat op het randje, dus eventueel in een pot planten die in de koude kas of garage gemakkelijk overwintert. Waaghalzen laten ze ook wel met succes in de volle grond. Dat doen we zelf natuurlijk ook.
Een moet hebben salie.
Een van de eerste nieuwe introducties van Diederik Riethorst sinds we in 2002 Salvia 'Royal Bumble' van hem kregen die vervolgens de wereld veroverde.
We werken intensief samen met Diederik en er komen er nog heel veel. Diederik selecteert tegenwoordig vooral op winterhardheid. Dus hoewel officieel halfwinterhard en bij -10 overwinterd maken ze veel kans in de volle grond.
Grote bloemen, geurend blad.
Hier verheugen we ons al een tijdje op. Nu die leuke tweekleurige bloemen op de foto's ergens in de Himalaya van Salvia hians niet waar blijken te worden gemaakt kunnen we ons hier prima mee troosten.
'Azure Snow' is een makkelijke, goed winterharde plant. Net als veel andere Salvia kan ze als je ze in de zomer terug knipt herbloeien.
Gekregen van Alexandre Tramier die in de buurt van Orange een fantastische collectie Salvia kweekt.
de Morro de Corcovado is een 710 meter hoge bult, de granieten berg in Rio de Janeiro met als bijnaam; de gebochelde. Corcovado heet ook het prachtige Nationaal Park in Costa Rica.
Deze Salvia is heerlijk van kleur. De romig roze bloemen contrasteren aangenaam met de donkere stelen. Half winterhard maakt dus op beschutte plekken kans op buiten overleven.
Dit snoepje is ook een van die fijne introducties die ons sortiment in 2019 verrijken.
Dysons maakte een kruising van een onbekende soort met een Salvia uit de Micophylla groep en vond zo deze compacte stralende nieuwigheid.
Salvia uit de Microphylla groep zijn half winterhard maar kunnen de meeste winters op een beschutte plek in de volle grond overleven. Ze verdragen tenminste -10.
Nieuwe generatie (2025), super laag voor de soort en nieuwe kleurtjes.
Dit is afgaande op de kleur en de compacte groei mogelijk een kruising van Salvia guaranitica met Salvia splendens. Dat komt de winterhardheid niet ten goede.
Ze is zeker niet zo winterhard als Salvia guaranitica en hebben bij ons tot nu toe de winter in de volle grond niet overleefd.
Vanwege de lange bloei prima geschikt voor potten.
'Hercules' is net zo'n geval als 'Gea Viola': Het is niet Diederik z'n kleur maar ik ben er dol op.
We komen hier wel uit, maar mogelijk vergt dat nog jaren selecteren. Voorlopig vind ik dit een kanjer, vooral wat de bloemen betreft.
Microphylla type, dus vorstgevoelig, maar redelijk winterhard.
Iets geks, bijna een Oostenrijkse Geranium voor in pot. Zomaar gevonden in een boeketje dat Poetsvrouw Alta Gracia uit Oaxaca (Mexico) voor haar baas Richard Turner (de bekende botanicus) had meegenomen.
Zou redelijk winterhard zijn met een rode waas op het blad in de winter. Dus ook in de volle grond proberen. Flink terugknippen in het voorjaar. Lekker bossig.
De bloemen worden soms helemaal wit of helemaal rood afhankelijk van de temperatuur.
Sinds 2016 in onze collectie maar in 2022 voor het eerst in ons sortiment vanwege een oplevende Salvia guaranitica passie. Ze staan allemaal in onze Salvia border waar ze het geweldig doen. 'Jean's Jewel' werd door Kathleen Navarez gevonden in de Salvia tuin van het Cabrillo College en door onze Salvia vriend Frank Fischer naar Europa gebracht.
Tot nu toe prima winterhard bevonden.
Heerlijk grote bloemen in een snoepjeskleur.
Deze heeft zeer grote bloemen met een bijna witte onderlip aan een mooie bolronde compacte plant.
Na jarenlang s
electeren op winterhardheid kunnen we langzaam dit type Salvia, verwant aan Salvia microphylla, ook als winterhard gaan aanprijzen. Maar het blijven natuurlijk fantastische potplanten.
Het is een van de beste vondsten van Diederik tot nu toe, door ons in 2017 geïntroduceerd.
Dit is een boom van een salie, tenminste binnen het microphylla type.
Een van de beste selecties van Diederik uit winterharde vormen en door ons in 2017 geïntroduceerd. Ze staat al sinds 2012 in de volle grond en blinkt dus uit door haar winterhardheid en vormt door de jaren een houtige stam.
Ze heeft zeer grote aansprekende bloemen en groot blad.
Een schaamteloze nieuwe zaailing van Salvia 'Shame' met grote ronde zacht maar intens roze bloemen.
De groeiwijze is tamelijk opgaand.
Gevonden door Diederik, dus hoewel officieel half winterhard best kansrijk in de volle grond.
Een beetje gek wel deze Engelse introductie,, maar in ieder geval niet saai.
Zoals de meeste in deze genen pool wat vorst gevoelig, maar sterk genoeg om de meeste winters te overleven.
Voor wie zich net als ik afvraagt: Wat is een Streptopelia orientalis, of Oriëntaalse tortelduif? Zie foto 3.