Op zoek naar de donkerste Agapanthus vonden we deze bladverliezende cultivar met hangende, zeer donker paarse bloemen.
Bladverliezende Agapanthus kunnen ook in de volle grond. Bij strenge vorst moeten ze dan misschien iets worden afgedekt. In pot overwinteren mag in het donker. Tot -12 verdragen ze zonder probleem.
Machtig en magisch.
De donkerste ooit gezien.
Vooral de knoppen zijn heel donker.
Lekker hoog ook.
Bladhoudend, dus wel in pot en in de garage overwinteren. Milde vorst verdragen ze daar prima.
De bloemen zijn steriel, zodat er geen zaad wordt gevormd en ze dus lang bloeien.
Plant een panter in je pot.
Deze recente introductie zou je een compacte uitvoering van Agastache 'Blackadder' kunnen noemen.
Ze blijft laag en compact en bloeit goed door met forse bloeiaren.
Nog zo nieuw dat we de twee nog niet jarenlang hebben kunnen vergelijken. Maar qua bloei zou dit wel eens een winnaar kunnen worden.
'Blackadder' is er een van Coen Jansen. De aren zijn slank en met name in de kern, de kelkblaadjes en de stengels zeer donker zoals de naam belooft. Veel beter nog dus dan 'Blue Fortune'.
'Blackadder' is bovendien al jaren de meest standvastige donkere.
Eenvoudig prachtig bovendien.
In mei of begin juni iets terugknippen maakt dat ze wat later maar ook langer en rijker bloeien en compacter groeien.
Een verbetering van Agastache 'Blue Fortune' wordt hiervan beweerd vanwege de veel diepere kleur en dat klopt. Maar die verbetering zagen we ook al bij 'Blackadder'. Deze is niet alleen spectaculair van kleur maar ook aanzienlijk lager. Zeker zo standvastig als 'Blackadder'.
De bloemen zijn bijna theatraal protserig dik en donker.
Brian Kabbes heeft deze vrolijke kanjer voor introductie zwaar op de proef gesteld. Zomer en winter, jarenlang sneeuw en ijs trotserend in een potje buiten bewees ze haar standvastigheid.
Kwekerij Kabbes won er de Tuin & Co Award 2010 mee.
We kregen er een en maakten er een aardig voorraadje van.
De kleurtjes komen van de Mexicaanse woestijn, de Agastache de Kudos serie probeert hier de vocht tolerantie van Aziatische soorten aan toe te voegen.
Het zijn geurige kruiden met eetbare bloemen.
Niet heel lang levend maar.....
Ze zijn overweldigend heerlijk van kleur en geur.
Onze eigen introductie uit 1999.
In het voorjaar is het smalle, klein en fijne blad diep donkerbruin.
Door het violet van de bloemetjes is wat oranje zichtbaar van een van de ouders: Agastache rupestris, Agastache rugosa de andere ouder bracht het donkere blad. De knoppen zijn purper.
Zeer standvastig en winterhard. Subtiel, fijnzinnig en aromatisch.
Een schatje.
Lekker lange aren tot 40 cm die als een serpent omhoog kronkelen. De voor Agastache minder gebruikelijke grondscheuten zorgen voor extra standvastigheid.
Omdat de bloemen grotendeels steriel zijn bloeit ze lang. De kleur is heel bruikbaar en ligt in het romantische spectrum waar we wel weg mee weten.
Een van de eerste bijdragen van Coen Jansen aan dit geslacht.
Tuinslangentoorts.
Deze wildvorm heeft beslist toepassingmogelijkheden. Het is een reusachtige en weinig bekende achtergrondplant in het bij bijen en vlinders geliefde geslacht. De bloemen zijn heel erg zacht citroengeel, de geur is zwak. De plant wordt snel zeer groot maar is tamelijk kortlevend. Je kunt zelf van het zaad dat ze het eerste jaar maken jarenlang nieuwe kweken.
Dit zijn die prachtige silhouetten uit de herfsttuin van Oudolf.
Eenvoudig, heerlijk geurend en makkelijk wit spul. Beschouw het als een leuke witte netel, een bijen en vlinderplant die zich ook via uitzaaien soortecht in stand houdt.
Als je hem in bloei ziet staan op de kwekerij is de kans dat je hem meeneemt tamelijk groot.
En krijg je dat fantastische herfst-winter silhouet er gratis bij.
Stevige kruipende bodembedekker voor de vochtige schaduw.
Het glimmende blad is bijna zwart zo donker.
Inheems, dus fijn voor de bijtjes.
'Rouge de Tuilière' is een goed winterharde selectie met helder rode bloemen. Al 20 jaar genieten we in de zomer van OMBRELLA ('Boubri') De diepe kleur en winterhardheid van deze selecties ontbreekt bij de bleek roze bloeiende wilde vorm. Ze lopen laat uit in het voorjaar. Maar zodra ze beginnen te bloeien doen ze dat tot ver in de herfst.
De parasolvormige groei maakt ze zeer geschikt als schaduwboom bij een terras. De bloemen geuren lichtjes.
Een op een wat beschutte plek winterharde Mimosa met spectaculair diep donker blad. Als de zomer een beetje meewerkt kunnen ze lang en rijk bloeien.
Het is een kleine boom met een parasolvormige, spreidende groeiwijze.
Het enige wat in me opkwam toen ik deze voor het eerst zag was 'moet hebben'.
Je mag gewoon 'Boubri' zeggen tegen deze super Albizia met een voor het geslacht relatief goede vorstbestendigheid en een lange, relatief vroege bloei.
De hoogte kun je zelf bepalen door op de gewenste hoogte te knippen in de hoofdtak.
Ombrella groeit van nature al vooral in de breedte.
Zie het als de meest natuurlijke, meest bloeirijke en meest mediterrane parasol die je kunt krijgen. Te groot voor verzending.
Ewald Hügin, uit Freiburg, bekend vanwege zijn millennium introductie Sedum 'Matrona', wist deze roemruchte plant die twee eeuwen geleden in Hongarije ontstond in een Oost-Duits park op te sporen.
We zagen ze voor het eerst na een nacht logeren bij Ewald en waren erg onder de indruk.
Deze vaste stokroos wordt enorm groot en maakt veel stevige nieuwe stelen uit de grond. De bloemen hebben een mystieke crème gele kleur met een bruine waas.
Net als haar zusjes groeit ook deze als een stokroos die aan de basis sterk vertakt en zo op den duur een forse struik vormt die je elk voorjaar (of najaar) tot de grond mag terugknippen.
De kleuren zijn altijd een beetje mysterieus, speciaal, ouderwets klassiek. In dit geval melkwit met een roze zweem.
Vreedzaam zacht.
Als 'Parkfrieden', maar dan in donker roze.
Snoei ze tot de grond in de herfst of het voorjaar.
Ze vormen op den duur allemaal geweldig grote struiken met heel veel bloeiende stengels die na een koude winter soms tergend traag starten. In het najaar wordt dat ruimschoots goed gemaakt.
"A whole lot of Rosie"
Lekkere wolken groengele bloemen.
De dauwdruppels aan de bladrand, werden door alchimisten als een ideale grondstof gezien voor het maken van goud. Ik zou zelf op zilver hebben ingezet.
Het mooist in grote groepen of plukjes verspreid door een border.
Een zeer makkelijke vulplant die je als rustpunt kunt inzetten.
Deze vorm is in alles groter dan de gewone vrouwenmantel en wat willen we nog meer van deze gemakkelijke vakkenvuller en randjes plant? Het is dan ook de soort die snijbloemkwekers planten voor de bloemen.
De alchimisten dachten dat de zilveren waterdruppeltjes ochtenddauw onmisbaar ingrediënt waren voor het maken van goud. Onzin, dit is puur tuingoud.
Sterk, makkelijk en magisch.
Deze vorm is in alles groter dan de gewone vrouwenmantel het blad van deze onverwoestbare bijna altijd bloeiende randplant is groener.
Je kunt ze na de bloei tot de grond terug knippen. Ze gaan telkens weer bloeien.
De alchimisten dachten dat de zilveren waterdruppeltjes ochtenddauw onmisbaar ingrediënt waren voor het maken van goud. Onzin, dit is, zoals het is al puur tuingoud.
Sterk, makkelijk en magisch.
Deze zomer-bloeiende sierui is net als Allium 'Millenium' een sierlijke reuzenbieslook met gezond donkergroen blad. Ze bloeit iets later en de bloemen zijn wat donkerder van kleur dan bij 'Millenium'. Met deze recent geïntroduceerde zomer-bloeiende Alliums hebben we een heel nieuw genre makkelijke en bijzonder sierlijke tuinplanten ontdekt. We hebben zo'n 10 verschillende cultivars getest. De beste hebben we vermeerderd en vind je hier. Veel meer dan bieslook, maar uiteraard zijn ze allemaal ook eetbaar.
Dit is een doorbraak, eindelijk een bloembol die de overstap maakt naar de vaste planten. Een reuzenbieslook, maar dan rijk en lekker laat bloeiend op stevige gezonde stengels.
Het blad sterft bij deze niet af tegen de bloeitijd en daarom bloeit ze ook zo rijk.
Heel fijn ook voor vlinders en andere lieve beestjes.
Deze houdt het midden tussen Allium christophii en 'Purple Sensation'.
Die leuke sterretjes, dat zilver, maar ook veel purper en een behoorlijke steel.
Om te 'strooien' in je vaste planten border of prairie. Ze blijven jarenlang terugkomen.
De 15 cm grote schermen verkleuren van purper naar zacht zilverroze.
Inderdaad, dit zijn die 'trommelstokken' bij ons langs het pad onder de kweepeer.
Deze dikke bollen in een ruime pot zijn gekloond van het fantastische origineel, de in 1963 door Jan Bijl geregistreerde selectie. Vaak worden onder deze naam zaailingen aangeboden, dit is 'the real thing' Dus strak en uniform.
Uiteraard ook zeer geschikt als snijbloem.
'Serendipity' is een mutant van de spectaculaire 'Millenium' met iets blauw blad en dezelfde bloemen.
Wij zijn dol op deze reuzen biesloken en testen ze allemaal. Het fijne is dat ze wat later bloeien dan de reuzen trommelstokken en dat het blad gezond blijft. De bloemen zijn kleiner maar daarvoor aanzienlijk talrijker. Dit is de allerbeste.
Serendipiteit is volgens schrijver J. Comroe
"Het zoeken naar een speld in een hooiberg, en eruit rollen met een boerenmeid."
Deze sierui uit de categorie reuzenbiesloken is vermoedelijk een kruising die soms wordt toegeschreven aan Allium angulosum, A. senescens of A. lusitanica. Duidelijk een geval van verloren label dus, want een Amerikaanse kweker trof haar aan in de tuin van een klant.
Ze loopt vroeg uit en bloeit de hele zomer met 5,5 cm grote schermpjes en houdt daarbij fris groen blad.
Het is een zeer goede bron van nectar voor bijen.
Aandoenlijke bosjes kleine diepblauwe belletjes met donkere adertjes, uit Oost Azie, van Kirgizië tot Siberië.
Een zaadkleptomane in een tuinclub op rondleiding heeft ons ooit jaren terug gezet met de teelt uit oorspronkelijk zaad. Na vele jaren zijn ze nu terug waar ze horen: In ons sortiment.
Zo blauw kan Allium eigenlijk niet zijn.
Mijn allerliefste.
Sjalotten die in de lucht groeien aan het einde van de stengel in klusters.
Als het geheel te zwaar wordt vallen ze om en wortelen de uitjes aan. Veel Allium soorten hebben deze eigenschap; je kunt de bloemknoppen wonderlijk genoeg als zogenaamde broedbolletjes planten. Bij deze is de eigenschap uitvergroot. Dat geintje schijnt aan te slaan want we komen hier altijd planten tekort van.
Waarschijnlijk een kruising tussen ui en stengelui.
Een echte oudgediende, al vanaf het prille begin in ons sortiment.
De noord Amerikaanse indianen gebruikten deze als bieslook. De smaak houdt het midden tussen gewone bieslook en Chinese bieslook en gaat dus lichtjes richting knoflook.
Prima randplant met sierlijk hangende bloem belletjes aan een gebogen zwart steeltje. Ze staan bij ons in de prairie.
Je maakt hier je border spannend mee.
Een plant is het niet en blad heeft het nauwelijks.
Bloemen met een metaalachtige glans in 20 cm grote bolle schermen.
Voor je prairie of wat drogere zonnige borders.
Dit zijn de snijbloem sterren die je tuin hemels maken.
Deze is echt heerlijk van smaak en reusachtig. De beste bieslook ooit. Geweldig voor je salade met blad tot 4 cm doorsnee in ringetjes gesneden. Bijna jaarrond verse voorjaarsui in je tuin die ook nog vast en winterhard is.
Permacultuur voor de makkelijke moestuin dus. Kenners weten dat er meer bij komt kijken, maar waarom niet af en toe een graantje mee pikken?
Leuk bloeiend bovendien.
Kan ook in pot, dicht bij de keuken.
De bloemen doen een beetje aan een minaret denken. De puntige knop barst open en dan gaan de gele belletjes daar heel elegant uit hangen.
Uit zuid en centraal Europa tot en met de Kaukasus.
Ik zag ze samen met Santolina, Satureja, tijm en wilde lavendel in de bergen bij het zuid-Franse Forcalquer en oostwaards. Ze zaait zich hier ook lekker uit. Leuk dus voor je mediterrane kruidenborder.
Ik heb een zwak voor Allium. Ze zijn over het algemeen eetbaar, makkelijk en mooi. De grote bollen op lange stelen hebben het euvel dat het blad al afsterft nog voor ze volop bloeien. Dat knippen we weg. De laat bloeiende soorten met bieslookachtig blad zoals 'Millenium' hebben daar geen last van. Net als deze wilde soort.
Deze in heel Europa voorkomende soort was aanvankelijk in omloop als A. senescens subsp. montanum.
Tja, gewone bieslook dus.....
Snijd er lekker veel van, dan groeit er ook veel terug.
Niet kapot te krijgen.
De bloemen mag je ook een keer eten, of als decoratie gebruiken.
Maar voordat je snijdt voor het blad trek je de bloem stelen er aan hun nek uit, want die zijn te taai om te eten.
Deze bijzonder gekke bieslook maakt naast bloemen ook eetbare broedbolletjes.
Die broedbolletjes vormen weer hele fijne bieslook polletjes aan het eind van de bloeistengel.
Makkelijk en standvastig.
Vrolijk makend vermaak voor je avontuurlijk swingende moestuin en culinaire uitspattingen met een verhaal..
Deze zeldzame witte vorm van bieslook kun je natuurlijk gewoon gebruiken in de keuken. Maar nu heb je er ook nog eens maagdelijk witte eetbare bloemetjes bij.
Die knip je gewoon mee af want er blijven nieuwe komen.
De sprieten zijn minder recht dan bij gewone bieslook. Wat mij doet vermoeden dat het mogelijk niet schoenoprasum mag heten. Maar het zit er wel dichtbij.
Bijzondere bieslook uit Corsica.
Onze bieslookcollectie is zeer verrijkt met deze sprookjesachtige witte.
Niet alle witte vormen zijn zo zuiver van kleur en deze is bovendien zeer groeikrachtig zodat je er ook in de keuken iets aan hebt. De bloemetjes zijn eetbaar en gebruik je natuurlijk als decoratie. Bieslook in een vaas is vanwege de geur helaas niet voor iedereen een succes.
Knip een elfje door je sla.
Eigenlijk een bolgewas, maar we hebben ze in potjes voor wie vergat de bollen voor de winter te planten. Ze blijven jaren staan en zaaien zich soms uit.
Vanwege die gekke sterretjes natuurlijk zeer geliefd. Het blad zie je nauwelijks.
Je kunt de 25 cm brede schermen prima drogen
Deze makkelijke vaste plant kan overal tussen en zorgt voor ritme in je borders. Stevige stokjes als stengels houden de bloem hoog boven bijvoorbeeld de grassen in een prairieborder. Maar ze zijn ook heerlijk tussen de aartjes van een groep Salvia, Nepeta, of elke andere vaste plant.
De bloemen beginnen groen en verkleuren naar een aangenaam klaverrood.
Voor de muzikale tuinier die weet hoe belangrijk ritme is.
In grote groepen is dit een indrukwekkende bloeiende sierplant voor het najaar, punt.
Maar bovendien is het een onbekend en in Azië zeer geliefde groente of keukenkruid. Het blad is plat en heeft een aangename milde knoflooksmaak. De stervormige bloemen zijn zuiver wit. Daslook, maar dan sierlijk rechtopstaand op lange stengels en de hele zomer oogstbaar.
Massaal planten. Of uit budgettaire overwegingen elk tweede jaar scheuren tot je genoeg hebt.
Toenemende culinaire belangstelling geniet deze beminnelijke beschermde inheemse plant. Denk daarbij in de richting van een knoflookachtige dressing voor bij de pannenkoek zoals we in Hongarije aten, daslook pesto voor over de pasta of gewoon door de aardappelpuree.
Als ze vochtig staan groeien ze snel tot heerlijke plakkaten. In de zomer zijn ze tijdelijk vertrokken, eind van de winter lopen ze weer uit met nieuw blad.
Zo sterk als een beren-look.
Aloë is een oorspronkelijk uit het Arabisch schiereiland afkomstige vetplant. Ze houdt van veel warmte maar verdraagt ook wat vorst. In de winter heb je er een makkelijke kamerplant aan die verwaarlozing uitstekend verdraagt
Hoog geacht als geneesplant, als wondkruid of bij brandwonden en zelfs al in frisdranken verwerkt. Je kunt het sap zo uit een afgesneden blad op je wond knijpen.
Ze komt voor in de Koran en het Oude Testament.
Toch maar in pot en binnen zetten.
Vanwege de rangorde der zinnen heeft deze ogenschijnlijk nog meer citroengeur dan gewone verveine die al meer naar citroen geurt dan citroen zelf. De ogen gaan immers voor de neus. Deze geelbladige vorm prikkelt de zinnen nog meer dan we tot nu toe voor mogelijk hielden.
Ze proberen in de winter hun blad te houden. Meestal valt dat einde van de winter toch af. Zodra het warmer wordt lopen ze snel weer uit.
Officieel geen ijzerhard, wel ijzersterk.
Dit is een recente nieuwe selectie van een van mijn favoriete kruidenplanten.
Die goddelijke geur blijft, maar deze vorm heeft groter, vooral breder blad. Ze groeit nog sneller dan de klassieke vorm al deed en wordt iets hoger. Ik vind het nog steeds verbazingwekkend hoe zo'n houtige plant zo veel water kan verwerken en zo hard kan groeien. Voorlopig in kleine oplage.
Hoe meer er van je is hoe beter het is lieve Limoncello.
Dit geschenk van de goden uit Chili is mijn kampioen citroengeur.
Het blad ruikt meer naar citroen dan citroen zelf naar citroen geurt. In Frankrijk heet ze Verveine, Italianen noemen haar Limoncello.
Zet ze ergens waar je in het voorbijgaan een blaadje kunt meepakken. De minuscule witte bloemetjes in schermen zijn net wolkjes. Knip naar hartenlust, dit schatje groeit en bloeit maar door.
Ze mag dan ook veel meer water en voeding dan je zou denken.
Een Aziatische bladgroente. Het jonge blad wordt zowel rauw als gekookt gegeten. Ouder blad wordt gekookt. top de planten voor meer blad. Of laat ze gaan voor de prachtige pluimen met eetbare zaden. (Ook wel bekend als vogelvoer.)
Voor wat kleur in je moestuin.
Dit zijn leuke kleine zelf bestuivende boompjes die al vroeg rijkelijk bloeien. Fijn voor nuttige insecten, bijen en vlinders.
De sappige 1,5 cm grote eetbare bessen met een vleugje blauwe bessen aroma rijpen in de zomer en worden al op jonge leeftijd gevormd.
Het blad loopt bronskleurig uit en verkleurt in de herfst fel oranje.
Ze zijn makkelijk, maar staan het liefst op lichtzure droge zandgrond.
Hemelachtig plantenwezen met subtiele porselein blauwe bloemen in schermpjes.
Even teer en fijntjes als hun kleur.
Een traag, maar gestaag groeiende plant met eeuwig leven uit Noord Amerika.
In de herfst kleurt het blad geweldig geel met wat oranje.
Dan krijgt ze opeens vurig temperament.
Nog zo'n sprookjesplant van Elizabeth en Alasdair MacGregor die we kennen van de fantastische 'Wild Swan'.
De eerste bloemen zijn enkel, later worden ze halfgevuld.
Dit zijn precies de kleuren waar ik bij Anemone al zo'n 25 jaar naar zoek.
Elizabeth en Alasdair, dit is jullie beste tot nu toe.