Ik heb Baptisia wel eens een beetje minachtend de bloembollen van de prairie genoemd omdat ze zo vroeg bloeien terwijl de meeste laatbloeiers zijn. Mijn liefde groeit nu er zo veel geweldige nieuwe kruisingen zijn.
Deze van Hans Hanssen bloeit extra lang en blijft kleurvast met bloemen boven het blad zodat je ze ook goed ziet. Ze leven lang en worden uiteindelijk fors.

Hans Hansen verzamelde in Texas en Oklahoma zaad van de daar voorkomende Baptisia om er mee te kruisen. Dat zorgde voor de ene na de andere kleurdoorbraak. Een daarvan was die diep donker purperen Dutch Chocolate. De verbtering daarvan: Dark Chocolate heeft diezelfde bijna houtskool-kleur maar langere bloemstengels die boven het blad uitsteken en een vollere, bossige groei.

De beste verbeterd..

Al jaren wordt er in dit geslacht driftig veredeld door professionele liefhebbers. We zijn daar erg blij mee. De nieuwe cultivars hebben opvallende kleuren en bloemen die goed boven het blad staan.
Deze is van Hans Hansen die 14 jaar kruisingen van wildvormen uit Texas en Oklahoma selecteerde. Het blad is blauw-groen de stelen zijn donker grijs. Het jonge blad heeft een bronzen waas. Ze vormt een volle compacte zeer standvastige struik.

Baptisia vormen uiteindelijk forse standvastige struiken die in de winter bovengronds afsterven. Ik vond ze geweldig dus ik geniet van de fantastische verbeteringen en nieuwe kleuren binnen dit geslacht. Dit is er weer zo een uit de DECADENCE® DELUXE serie van Hans Hansen. Kenmerk van deze selecties is dat ze wat vertikaler in een vaas vorm groeien met bloemen die goed boven het blad uitsteken.
Deze heeft donkere stelen en verkleurt van geel via roze naar violet.

In 2005 verzamelde Hans Hansen Baptisia in het wild in Texas en Oklahoma en begon er mee te kruisen. Aan hem hebben we de meeste van de spectaculaire nieuwe kleuren te danken. Colega's raakten geïnspireerd en zijn inmiddels ook al jaren aan het kruisen. Met Agastache gebeurde dit eerder en dat heeft veel moois opgeleverd.
'Pink Truffles' groeit sterk opgaand. De bloemen verkleuren van helder roze naar violet.

Deze kruising van Baptisia tinctora x alba is gevonden door Jim Ault van de Chicago Botanic Garden in Glencoe, Illinois. De bloemen aan lange stelen die boven het blad uitsteken verkleuren van citroen geel naar violet bruin. De jonge stengels lopen in het voorjaar donker purper uit.

'Solar Flare' is zeer rijk bloeiend.

Baptisia zijn lang levende droogte resistente planten.

Dit is een goede groeier, de Baptisia die zich het snelst thuis voelt in je tuin.
Nadrukkelijk feestelijk aanwezig, eerst met heel fijn grijs-groen blad, dan die knallende tot 25 cm lange bloemtrossen en in de herfst met die knikker-vormige bolronde peulen.

Voor onze nieuwe blauw-gele border die nu eindelijk misschien wel werkelijkheid wordt.

Een darling uit Texas die het hier uitstekend doet.

De bloemen van deze spectaculaire recente introductie van Chicago Botanic Garden zijn bijzonder violet-bruin met een geel keeltje. Het blad is wat grijs-blauw.
De bloemen staan in lange aren duidelijk zichtbaar boven het blad.
Baptisia is voor de prairiebegrippen een van de eerste bloeiers.
Dit is de kruising van B. australis x B. sphaerocarpa van die laatste komt dat toefje geel.
Eenmaal standgevat zeer langlevend en sterk.

Snijbiet is een van de makkelijkste en meest productieve groentes die er zijn en bovendien de kleurrijkste. Je snijdt het hele seizoen stelen naar behoefte en ze blijven aangroeien tot november en eetbaar tot de eerste echt strenge vorst, soms zelfs de hele winter. Meer dan je op kan dus.

In de kleuren goudgeel, roze, purper, rood en wit. Verschillende kleuren per pot.

Siergroente.

Puur goud en even makkelijk als de regenboogvariant.

Roerbakken, smoren, in bladerdeeg of juist gevuld als een pakketje in de oven.

Sierlijke en super makkelijke groente plant.

Je eet de bladnerven die van nature een beetje zoutig smaken. Stoven in boter of olie met wat bouillon is alles. De witte is lekkerder, de rode mooier.

Mag ook in je border en je mag van buitenaf dikke stengels afsnijden en de rest laten staan. Zo heb je er tot in de winter plezier van.

Dit is een modern gezond ziekte resistent ras, ontwikkeld voor de professionele (biologische) teelt.

Het vormt compacte planten met een korte groeicyclus. De kroppen hebben weinig last van doorschieten. Het is geschikt voor zomer- en herfstteelt. Oogstbaar vanaf juli tot en met oktober, zo'n 120 tot 150 dagen na planten. Aanbevolen plantafstand 50X75 cm.

Nu de status superfood is bereikt gaat kool ook wat meer op haar uiterlijk letten.
Je wintermoestuin gaat er zo veel feestelijker uitzien met deze roodbladige boerenkool met opvallende roze nerven.

Er is geen reden warom je de bloemknopjes in het voorjaar niet ook als delicatesse zou beschouwen.

Plant ze op zo'n 50 cm van elkaar.

Sensatie in de groentetuin en prachtig in de wintertuin. Een boerenkool met een mooie donkerrode kleur (groen na de kook). Redbor is van het hoge type en geschikt voor herfst- en winterteelt. Het blad wordt zelfs in de bloemsierkunst gewaardeerd. Goed nieuws (tot nu toe): koolwitjes vliegen de rode boerenkool voorbij, dus geen mee-etende rupsen.

Romanesco houdt het midden tussen bloemkool en broccoli. We noemen ze ook wel torentjesbloemkool vanwege de sierlijke spiralen.

Wat zoeter dan broccoli en ook net als andere bloemkool erg lekker afgekoeld met een mayonaise-uitjes dressing.

Fractals op je bord.

Zo zie je ze niet bij de groenteman. Een bijzondere donker-violetkleurige bloemkool voor de zomerteelt.

Hij is prachtig, je gaat je oogst trots aan iedereen laten zien.

Koken maakt hem helaas groen. Maar de zoete smaak blijft.

Naaldkool (cavolo spigariello) is een geliefde groente in Campania. Je eet niet alleen de knoppen, maar vooral ook het blad. Ze wordt gegeten in soep met Cannellini bonen, bij pasta gerechten en zelfs op pizza in plaats van ruccola, of rauw als salade.

Ze is net als palmkool winterhard zodat je er de hele winter van kunt dooreten.

Minestra Nera is de Italiaanse volksnaam.

Waarom eten we niet meer spitskool? Zo doodgewoon, maar met misschien wel de meest verfijnde smaak van alle kolen.

En ze laten zich ook nog heel makkelijk telen.

Plantafstand: 50 x 50 cm

Dit oude Duitse ras maakt enorme kolen

Sommigen werden in onze moestuin wel 4 kg.

Heerlijk mild van smaak en ook goed geschikt voor het maken van zuurkool.

Planten in het voorjaar geeft oogst tot november.

Plantafstand: 40 x 40 cm

Een mooie vaste rode kool voor de late teelt.

Als F1 hybride geeft dit ras een mooi uniforme opbrengst.

De kolen kunnen tot november worden geoogst en zijn dan nog maanden bewaarbaar.

Plantafstand: 50 x 75 cm.

In de recente roerbak rage van New York heeft deze oudhollandse groente de hoofdrol.
Dit oude ras is nog steeds misschien wel het meest betrouwbaar winterharde.
je kunt ze nu nog zaaien en we hebben er ook zaad van.
Misschien komt het woord groente hier zelfs wel vandaan.

De rauwe chips van boerenkool vond ik minder geslaagd.

Dit professionele ras verdraagt warmte goed en kan daarom ook in de zomer worden geteelt voor oogst in juni / juli. Door de warmte vormen bloemenkolen soms geen vaste krop. Ze rijpt in 68 dagen, dus snel en vormt uniforme iets platte kolen die redelijk zelfdekkend zijn. (Als de krop begint te rijpen dek je deze af door een blad naar binnen te buigentot de nerf breekt.)

plantafstand: 75 x 55 cm

Dit is een professioneel winterras.

De spruiten verdragen de kou goed en rijpen gelijkmatig af.

Je oogst ze in de winter, van onder naar boven.

Concurrerend met Pulmonaria om het meest zilveren blad. De groene aders accentueren het zilver. De lieve bloemetjes zweven daar boven aan dunne steeltjes..

Een cult-plant nog steeds, ik weet niet precies waarom ook alweer. Maar zeker niet onaardig.

Een bus Engelse tuinreizigers voldoet meestal om onze hele voorraad te plunderen.

Deze recente introductie van Walters Gardens, combineert de statige struikvorm van Buddleia davidii met de elegant doorbuigende pluimen van Buddleia lindleyana.

Heerlijk romig roze, geliefd bij bijen en vlinders.