Een kruising van Lavandula angustifolia met Lavandula lanata (wollige lavendel).
Ze heeft donkere bloemen in typisch taps toelopende lange aren, dus dik van onder en spits van boven op lange elegante bloemstengels.
Lavandula x chaytorae staat graag droog.
Je mag ze stevig terugsnoeien als ze in het voorjaar aan de groei gaan.
Lange wapper met poederwit, grijs blad.
Grijs filigrein, varenachtig blad waarboven op lange stelen de hele zomer en zelfs in de winter nog, donker paarse bloemen verschijnen. Het is de charmante kruising van Lavandula pinnata x L. canariensis.
Helaas niet winterhard, maar makkelijk binnen te overwinteren. Zelfs dan maakt ze nog bloemen.
Super-de-luxe potplant. Heerlijk blad, alsmaar bloemen.
Deze kruising van de in Zuid Spanje en Marokko wild voorkomende L. lanata met L. dentata gevonden bij Goodwin Creek Gardens in Oregon door Jim en Dotti Becker bereikte Europa omstreeks 1999.
Ze lijkt op L. × allardii maar is veel grijzer en wolliger en makkelijker bloeiend. Heerlijk geurend zacht gekarteld volledig grijs blad.
De naam eert Baron Frederic Charles Jean Gingis de la Sarraz (1790-1863) schrijver van 'Histoire Naturelle des Lavandes' (Gingis 1826)
In pot binnen overwinteren.
Ook deze dentata kruising (L. angustifolia x L. dentata) gevonden door Pierre Cuche lijkt op allardii. Ze is wat fijner van bouw en minder hard groeiend. Het zoet geurend grijs blad is alleen aan de basis een beetje getand.
Ze maakt lange aren met hemelsblauwe bloemetjes over een lange periode. Niet winterhard, maar sterker dan de rest van de dentata kruisingen.
Een potplant, heerlijk van geur, zeldzaam en bijzonder.
Dentata voor dummies.
Opgaand groeiende, sterk aromatische witte lavandin die doorbloeit tot de herfst.
Van jongs af aan streng snoeien, met name in het voorjaar en niet te kort voor de winter.
Witte lavandin duikt onder zeker 6 verschillende namen op terwijl er slechts 2 verschillende klonen zijn. Ik ga er tot iemand mij van het tegendeel overtuigt van uit dat 'Hidcote White' en 'Alba' dezelfde cultivar zijn.
Deze en 'Impress Purple' lijken sterk op elkaar, mogelijk is het dezelfde kloon. Het zijn de donkerste lavandins samen met 'Hidcote Giant' En 'Grosso'. Hoewel de corolla licht blauw is geeft de aar een zeer donkere indruk omdat de calyx mee kleurt. Alle vier zijn zeer goede lavandins.
Een bleek violette lang bloeiende reus.
Meestal wordt deze vroeg in het voorjaar aangeschaft vanwege het brede grijze blad.
En vervangen als blijkt dat hij wel snel verhout als er niet op tijd wordt gesnoeid.
Kun je goed snoeien, dan heb je hier een heerlijke grote, sterk geurende lavendel aan. Vlinders zijn er dol op.
Zeer mooi ook in de winter en voorjaar.
Duidelijk fijner en compacter van bouw dan Lavandula x intermedia 'Alba' ('Hidcote White'). In de bloemen is soms op een charmante manier nog een vleugje porselein blauw te zien, vooral bij kouder weer. Violet is vluchtig. Ze groeit als 'Grosso': Het blad blijft vrij laag bij de grond en de 50 cm lange bloemstengels bepalen de uiteindelijke hoogte van 90 cm. Deze bloemstengels gaan elegant uitspreiden wat de uiteindelijke breedte geeft.
Deze recent geïntroduceerde witte lavandin groeit gezond en krachtig en maakt dikke goed gevulde aren.
Het brede grijze blad is grijs, wat ook in de winter voor sierwaarde zorgt.
Lavandin is wat lastiger compact te houden dan echte lavendel (Lavandula angustifolia) omdat er vrijwel geen nieuwe scheuten aan de verhoute basis worden gevormd.
Bijzonder gezond en opmerkelijk groeikrachtig.
Een in 1994 geïntroduceerde nette rechtopgaande sterk geurende vorm van Grey Hedge (Group). Grote bossige bleek bloeiende plant met dicht grijs blad. Ook wel bekend als 'Grove Ferry'.
Het blad is iets smaller dan bij 'Dutch', de bloemstengels zijn lekker lang. In de winter vormt de plant een mooie en forse grijze bol.
De introductie onder deze naam was in 1994 maar de plant bestond al als onbenoemde cultivar rond 1925.
Onvergetelijkheid, herbenoemd.
De belangrijkste lavendel op meer dan 2/3 van de zuidfranse productie velden heeft sinds de introductie door Pierre Grosso in 1972 stormachtig terrein veroverd.
Het blad blijft relatief laag, maar maakt uiteindelijk een mooi rond heuveltje met vertakkende 50 cm lange bloeistelen die breed naar buiten kunnen staan. Rijk aan etherische olie met een zoete kamfer geur. De bloemaren zijn 5,5 tot 9 cm lang, smal en spits in knop en uitgroeiend tot gedrongen taps toelopend.
Puur destillaat van biologisch geteelde lavandinbloemen. De olie wordt in een destilleerkolf of alambiek met behulp van stoom onttrokken aan de bloemen.
Dit is de sterkst geurende lavendel, hiermee verfris je je hele huis.
Een flesje vakantiegevoel.
eigenschappen: opwekkend, verfrissend, geestversterkend
Let op: Dit is geen plant maar de etherische olie van deze lavendel in een flesje met druppeldop, inhoud circa 10 milliliter.
De originele 'Grappenhall' werd rond 1902 in Engeland geïntroduceerd door Clibran, Altricham.
Wat wij tegenwoordig kennen als 'Grappenhall' is niet dezelfde plant vandaar deze nieuwe naam op gezag van Tim Upson en Susyn Andrews.
Niet zo donker dus, maar wel lange aren en lang breed en grijs blad.
Wannabe 'Grappenhall'.
Een introductie van Peace Tree Farm uit 2012. Door ons ook datzelfde jaar nog voor het eerst opgepot.
Het bijzonder zilver en breed blad met voor lavandin erg donkere bloemen maken dit bijzonder de moeite waard.
Een forse, lang bloeiende, sterke, vocht en koude resistente plant met een statige habitat.
Een in zuid Frankrijk van nature voorkomende hybride.
Maar deze is als tuinkruising midden jaren 50 gevonden in Canada.
Ze wordt veel gekweekt in Californië voor verse boeketjes, en potpourri, minder geschikt voor olie productie.
Een grote opgaande struik uit de Mitcham Group met tot 70 cm lange stengels.
Geliefd bij vlinders en een van de sterkst bloemig zoet geurende.
Een Frans veldras voor de productie van etherische olie, nauw verwant aan 'Grosso' maar misschien nog iets compacter.
Net als 'Grosso' spreidt 'Séguret' haar bloemstengels breed uit waardoor ze in bloei meer breed is dan hoog.
'Séguret' is aangenaam zoet van geur.
Een, voor lavandin, zeer compacte, relatief lage en rijk bloeiende plant. Uit de Dutch Group.
De eerste en makkelijkst bloeiende van het hele stel. Het blad is fijn grijs.
De bloemen zijn sterk geurend, bleek violet en zeer geschikt om te drogen en van de aar te rissen als losse bloem voor de geur.
Een van de snelst groeiende grote grijze lavandins. Geïntroduceerd voor 1930 door Kruidenkwekerij Seal in Engeland. 'Group' is toegevoegd omdat er ooit verschillende vrijwel identieke klonen onder deze naam in omloop waren. Nu is ze zeer zeldzaam.
Een bijzonder grote plant, de aller grootste Lavandin.
Zoek niet verder naar reuzen lavandin.
Deze in 2023 geïntroduceerde lavandin heeft aangenaam grijs blad en zeer dikke bloeiaren.
Voor een lavandin zou deze zeer goed bestand zijn tegen vocht, warmte en vorst.
We gaan er mee aan de slag, vooral vanwege de bloemen.
Wij vinden deze nogal aanwezig, niet alleen vanwege de intensieve kleur maar ook omdat de plant zo snelgroeiend is. Het is een van de meest winterharde Lavatera.
De kleur is hoewel erg aanwezig goed en bruikbaar in een verantwoorde tuin. Je moet er misschien even aan wennen.
Lang en rijk bloeiend.
Je moet er een stevige snoeischaar bij.
Een doorbraak binnen het geslacht: 'Lilac Lady' bloeit bijna lavendel-violet tegen een achtergrond van zachtgrijs blad. Voor mij is dit een verheffende combinatie. Wellicht minder opvallend dan 'Barnsley' of 'Bredon Spings' maar heel overtuigend. Een van de toppers uit ons sortiment en niet alleen vanwege de hoogte. 'Lilac Lady' is wel gevoelig voor natte kou en bloeit wat minder rijk als er te veel is gesnoeid.
De blauwste en bijna meest grijsbladige Lavatera
Een compacte lage vorm van Lavatera 'Barnsley'. De bloemen verkleuren minder naar roze, ze blijven beter wit dus.
Lavatera mag je diep snoeien in het voorjaar.
Deze baby is gevonden door onze lieve collega Wilco Karmelk van kwekerij Ferdinandushof.
Dit is een van de meest succesvolle pogingen 'Barnsley' te verbeteren. Ze lijken op elkaar, zijn beide wit met een donker hart. De oude bloemen bij 'Blushing Bride' verkleuren echter niet naar roze wat een goede eigenschap is. 'Blushing Bride' groeit wat minder krachtig en blijft ook iets lager.
De levensduur lijkt ons ook wat langer.
Ze zou er bijna van gaan blozen.
Volledig zilver blad met precies de bloemen van 'Barnsley'. Werkelijk overweldigend als je ze voor het eerst ziet.
Een introductie van Dirk de Winter (kwekerij de Morgen).
Het blad kan soms plaatselijk reverteren naar groen. Niet te wild snoeien voorkomt dat.
De bloemen verkleuren van wit naar roze.
We kennen ze allemaal, deze lavendelzakjes van Provençaalse stof die je klerenkast fris en fruitig en insectenvrij houden.
Het stof van deze zakjes heeft meer klassieke motieven.
Gevuld met 18 gram geurlavendel of lavandin.
Etage na etage warm oranje bloemen aan een gigantische plant tot ver over de 2 meter. Hoe meer ruimte ze krijgen hoe groter ze worden. Ze zijn niet winterhard, maar in de volle grond staan ze beter dan in een kuip. Overwinteren: In een enveloppe en volgend voorjaar opnieuw zaaien. Omdat ze pas vanaf juli bloeien (tot november) vallen ze op de kwekerij pas op als het rustiger wordt.
Uit Zuid Africa waar de plant ook wel wordt gebruikt om het mild psychoactieve Leonurine.
Hartgespan stond 35 jaar geleden al in onze tuin. Het is een van de van de hoogtepunten in onze inheemse planten-architectuur.
In de keuken gebruikt voor het kruiden van erwten- of linzensoep. Medicinaal bij hartklachten en spierkrampen.
Ze kan zich sterk uitzaaien moet dus misschien wat in toom worden gehouden.
Die margrieten met frivole bloemen zijn het helemaal voor mij.
Deze schiet daar misschien weer een klein beetje in door met haar vaak volledige gevulde hart.
Sterk en makkelijk want dit bevat natuurlijk inheems bloed.
Becky stamt uit de jaren 60. Ze ontstond spontaan in een tuin en heeft sindsdien de harten van menig bloemist veroverd.
Een klassieke bloemen bloem.
Lang bloeiende cultivar op stevige weervaste stengels.
Engels: 'Shasta Daisy', naar mount Shasta in Californië. Maar dit is ook bij ons inheems en kan overal groeien.
Klassieke bloemen met een twist zijn leuk.
Deze is prima winterhard en zeer makkelijk.
Heeft een lang leven, ook in de vaas.
Vrolijk braaf vertier.
Oorspronkelijk inheems.
Het zijn ouderwetse planten met inheemse wortels. Uitstekend geschikt dus voor onze tuinen sterk en makkelijk en ook aantrekkelijk voor nuttige insecten, bijen en vlinders.
Compact en rijk bloeiend.
Half gevuld, dus nog wel met een open hart.
Het geheim van eeuwige schoonheid.
Voor insecten zijn vooral inheemse planten, of planten die daar op lijken nuttig. Veel inheemser dan dit wordt het niet. Vlinder bijen en zweefvliegen zijn hier dol op.
Ze worden wat schaarser in het wild. Misschien heb je een pklekje voor deze jeugdherrinering in je tuin.
Eenvoudige schoonheid.
Braaf soepenkruid van vroeger. Plantaardige bouillon. De planten kunnen het best zo lang mogelijk van de bloei gehouden door bemesting en regelmatig terug snijden. Dat verdraagt de plant prima.
Maggieplant heeft een sterke smaak die snel overheerst. Een echt keukenkruid dus, maar ach, als de bloeistengel eenmaal omhoogschiet is dat ook nog eens goed voor een heerlijk geurig boeket.
Door de Romeinen uit Iran gehaald.
Wat citroenverbena is voor citroen, is dit nog zeer zeldzame zusje voor munt: Ze ruikt meer naar munt dan munt zelf.
Een ongelofelijke munt geur aan een struik die een beetje op citroenverbena lijkt.
In de winter een tijdje binnen, matige vorst tot -10 wordt goed verdragen.
Heerlijk heerlijk.
Aan de winterhardheid hoef je niet te twijfelen bij deze nog tamelijk onbekende bessenstruik uit Siberië.
De zuurzoete bessen zijn zo van de struik te eten of te verwerken tot sap of gelei.
Je plant het beste twee rassen voor betere vruchtzetting.
'Atut' heeft geen 'bittertje' en is een goede bestuiver voor onder andere 'Duet'.
Siberisch fruit dat het eigenlijk bijna een beetje te goed heeft in ons klimaat. Alles wat ze vragen is geen al te droge grond.
Als je een paar rassen door elkaar plant zetten ze nog beter vrucht.
De smaak houdt het midden tussen een kiwi en een bosbes. Het is een lichtzure vitaminebom waar je alle kanten mee op kunt.
'Borealis' is een kruising van 'Kiev #8' x 'Tomichka' gemaakt door de Universiteit van Saskatchewan.
Het is een vroeg, gezond en vitaal ras. De 1,5 cm grote geblokte vruchten rijpen vanaf begin juni. Van een volwassen plant haal je in 2 weken zo'n 2 kg oogst.
Ze is niet goed zelfbestuivend, combineren met een of meerdere andere rassen is daarom nodig.
Iets later rijp (tegelijk met aardbeien) dan 'Atut' waar dit een goede bestuiver voor is.
In de rij planten op 1m afstand of vrijstaand. Plant liefst een paar verschillende rassen.
De smaak lijkt op die van bramen met wat bosbessen en kiwi. Een volwassen struik geeft tot 3 kg bessen soms meer. Geweldig ook voor wijn.
Bevroren bessen smelten heerlijk op je tong.
Bessenijstruikjes.
De smaak van deze Siberische bessen is vergelijkbaar met die van Amerikaanse bosbes met een honing nasmaak en een bittertje, ze bevatten veel vitamine C en andere antioxidanten. De zaden vallen niet op als je ze eet.
De struik wordt 120 tot 150 cm hoog en is ook zeer geschikt als eetbare haag.
Voor elke grond, liefst in de zon en met veel organisch materiaal.
Deze Poolse variëteit bloeit bijzonder vroeg en groeit fors opgaand. De bessen zijn aangenaam zoet-zuur van smaak. Ze rijpen vanaf half mei.
Honingbessen komen van nature zeer noordelijk voor en zijn dus ook uitstekend winterhard. Voor een goede bestuiving is het aan te raden een aantal verschillende rassen bij elkaar te planten. 'Zojka' kan het wat dat betreft goed vinden met 'Wojtek'.
Had ik al verteld hoe gezond ze zijn? Ze bevatten meer vitamine C dan sinaasappels, zijn kijk aan kalium, ijzer en fosfor en zijn zo energierijk als druiven.
Twee tot 5 kg per struik zoetzure vruchten met een bittertje oogst je de komende dertig jaar per struik eind mei, begin juni.
Meerdere rassen bij elkaar geeft meer opbrengst.
'Altai' is een extreem winterharde Slowaakse variëteit.
Er zijn heel veel verschillende rassen van honingbes. De onderlinge verschillen zijn niet erg groot. Dit is een Siberisch ras met wat langgerekte bessen.
Het zijn oersterke planten.
Ze zijn prima zelfbestuivend en voor zo ver ik weet bestaat er geen 'bestuivingstabel' maar wanneer je meerdere struiken plant, kies dan verschillende cultivars. Kruisbestuiving zorgt zoals bij veel gewassen voor betere vruchtzetting.
Blauwe honingbes bloeit in april en de vruchten rijpen in juni.
Rijp zijn ze ook van binnen paars-blauw, onrijp smaken ze bitter. Bij twijfel dus even proeven, ze horen fris-zoet te zijn.
Ze zijn zelfbestuivend maar als je verschillende rassen bij elkaar plant dragen ze beter.
'Wojtjek' is een professioneel Pools ras.
Glanzend purper blad in het voorjaar en de hele zomer heerlijk geurende bloemen. Genoeg reden om deze aan een rek als een soort kamerscherm op onze binnenplaats te zetten waar we met Citrus, jasmijn, Trachelospermum en andere geurende planten een geur paradijsje van zijn aan het maken.
Ze kunnen, met steun, 4 meter of meer worden, maar ze bloeien op eenjarige scheuten, dus je kunt ze naar hartenlust in vorm knippen.
Plant je hem niet voor jezelf, doe het dan voor het insectenevenwicht in je tuin. Met name hommels en motten komen op de geur af. De rode bessen worden door zangvogels gegeten.
Deze bescheiden schoonheid bloeit eindeloos en geurt heerlijk bovendien.
Je mag haar in het voorjaar tot 50 cm diep terugknippen. Hinderende takken mag je elk moment wegknippen.
Deze kruising in 1920 gevonden in
Darmstadt van Lonicera fragrantissima met Lonicera standishii is compacter en lager dan de best forse fragrantissima. De geur is mogelijk nog iets intenser. Verder lijken ze sterk op elkaar.
Ze maakt een struik met doorgebogen vervellende, vriendelijk lichtbruine takken en donkergroen blad.
Als het meezit maakt ze in de zomer donkerrode bessen.
Gelukkig makend contrast van dubbel diep rood met zuiver zilver bij deze bijzondere plant gevonden in de kwekerijtuin van Christine Stott in Buckinghamshire.
Een spectaculaire verbetering van wat tot nu toe vanwege de foute kleur wat 'gewoontjes' werd gevonden.
Ze leven niet bijzonder lang tenzij je ze om de paar jaar verjongt door ze te delen.
Ze bloeit zo geweldig lang omdat ze vrijwel geen zaad maakt.
De wondervrucht die volgens sommigen het eeuwige leven dichterbij brengt terwijl anderen wijzen op gifstoffen als atropine die bij de plantenfamilie (aardappel, tomaat) horen. Vast staat dat tussen al dat 'gif' heel veel gezonde vitamines schuil gaan en dat gif met mate ook heel gezond is.
Afkomstig uit China, warmte minnend. Ze groeit verwilderd in onze duinen. Gedoornde struik met smal zilver blad.
De vruchten zijn goed te drogen en lekker in salade.
Een extra zoete, snelgroeiende selectie van deze wondervrucht.
De bessen hebben normaal een bittertje. Dat wordt bij deze selectie gemaskeerd door de extra zoete smaak.
Ze groeien sterk opgaan en vertakken weinig.
Overweeg ze daarom aan te binden. Snoeie om vertakking te stimuleren mag ook.
Een wonderlijke combinatie van diep chocoladebruin blad met wat mij betreft overbodige gele bloemetjes. Het contrast is wel spectaculair. Maar alleen het donkere blad heeft al voldoende sierwaarde. In het vroege voorjaar ziet dat er al heel spannend uit. Op vochtige grond een lekker woekerende plant, maar je haalt er makkelijk van weg wat te veel is. Houdt dus van veel vocht.
Onverwoestbaar makkelijk.