De combinatie van de aristocratisch oudroze bloemen met het grijs wollig behaard blad met een gele waas is helemaal naar mijn zin.
Van de Balearen, maar bij ons prima winterhard. Ze kan in een strenge winter wel bovengronds afsterven om daarna opnieuw uit te lopen. (Dat is de afgelopen 10 jaar niet meer gebeurd.)
Onmisbaar in mijn tuin.
Een licht verhoutende, heesterachtige Phlomis soort met ook in de winter heerlijk donkergroen blad en de hele zomer, tot laat in het najaar okergele bloemen.
Uit Turkije, dus bij ons volledig winterhard.
Ze staat al vele jaren, met haar fijne bladkleur en heerlijk donkere bloemen, in onze tuin voor mediterrane sfeer te zorgen.
Een blad houdende, half verhoutende vorm met wollig behaard goud-grijs blad.
Ze is probleemloos winterhard in ons klimaat ook al kan ze heel soms tijdens een zeer strenge winter tot de grond terugvriezen. Ze loopt dan altijd weer uit. Wij knippen ze in het voorjaar toch soms tot de grond terug. Dan bloeit ze in het najaar. Zonder terugknippen bloeit ze eind voorjaar/ zomer.
Brandschoon.
Phlomis russeliana mag in geen enkele tuin met mediterrane aspiraties ontbreken. De crème gele bloemen in etages maken veel indruk. Het is een warmte uitstralende plant met groot olijfgroen wollig blad. Dat blad heeft bovendien een sterk onkruid werende werking.
Kruidachtig en half-bladhoudend. Best in de zon. Prima winterhard.
Deze wordt wel verward met Phlomis russeliana, Het zijn beide kruidachtige, dus niet verhoutende soorten, maar deze is subtieler van kleur en veel hoger. De verfijnde combinatie van groen-grijs wollig blad met zacht roze met beige bloemen vind ik heel aangenaam. Het is mede vanwege haar hoogte een indrukwekkende plant die soms zelfs de 2m haalt.
Ze is prima winterhard en half bladhoudend.
Turkse salie, uit Griekenland.
Architectuur van het stoerdere, rechtovereind staande soort.
Etage na etage lieflijk roze bloemen aan donkere stelen.
Makkelijk, maar desondanks meer iets voor de gevorderde tuinier omdat alleen die inziet hoe slecht hij zonder deze kan.
Phlomoides is een afsplitsing van het geslacht Phlomis, ze zijn er nauw verwant mee.
Phlomoides tuberosa komt van nature voor in China, Kazachstan, Kirgizië, Mongolië, Rusland; Zuid-West Azië en Europa.
'Bronze Flamingo' is een fraaie zaaiselectie met contrasterende donkere stengels. De kleur van de bloemen kan iets variëren.
Uitstekend winterhard en zeer aangenaam in wat grotere groepen.
Een kussentje gemaakt van heerlijk gekleurde bloemetjes.
Van die heerlijk polletjes voor een warme een beetje droge plek bijvoorbeeld op een muurtje.
Een splinternieuw ouderwets voorjaarsrokje.
Deze vlambloem uit de Oostelijke VS staat van nature in de halfschaduw, tussen struiken of in bosranden.
De bloemen geuren lichtjes. De plant verspreidt zich heel geleidelijk, dus niet overrompelend, met worteluitlopers.
'Blue Moon' wijkt af van de wildvorm door brede petalen die volle maan-ronde bloemen vormen.
Makkelijke, lieflijke maanwolkjes.
Sterk geurende bleek-violetblauwe bloemen aan lage planten. Weinig of geen last van meeldauw.
Te makkelijk voor meer woorden.
Na de bloei mag je ze eens flink knippen.
Aangename blauwe wolkjes.
Geurende witte wolkjes die het voorjaarsgevoel aanjagen.
Heerlijk helder, lichtgevend bijna.
Ze verdraagt schaduw wonderwel.
Phlox mag van mij geen tweekleurige bloemen hebben. Het is het voetvolk van de tuin. Simpele onopvallende planten die alleen voor kleur zorgen op hun eigen niveau. Deze doet dat zeer laag en zeer vroeg.
(om verwarring te voorkomen: er zijn twee Phlox 'White Admiral'; een hoge en een lage)
Licht en luchtig, vulgair functioneel.
Phlox moet van mij egaal van kleur zijn met die papegaaien kan ik niet zo veel. Paniculata is mooi statig rechtopstaand en vaasvaardig.
Deze is tamelijk meeldauw resistent, goed geurend en vrijwel egaal van kleur. Bij warm weer mogelijk wat meer roze omdat blauw zo vluchtig is.
Alleen, waarom 'Blue', want dit is toch echt violet.
De meest blauwe Phlox volgens velen en makkelijk bovendien. Bij warm weer kleuren de bloemen meer roze.
Een Phlox die weet wat ie wil en kleur bekent. Die veelkleurige bloemen met hun rode of roze vlekjes staan mij niet aan. Deze heeft geen vlammend bonte bloemen en geen meeldauw problemen.
De blues voor je paradijsje.
Veel Phloxen hebben last van drie dingen: tweekleurige bloemen in foute kleuren en meeldauw.
David heeft nergens last van.
De bloemen geuren en kunnen ook op de vaas.
Een sterke witte bordervuller.
Een Nederlandse introductie uit 2010, die na 8 jaar testen is geselecteerd op geur en ziekte resistentie.
Phloxen zijn makkelijke standvastige planten.
Ik vind de meeste wat al te bont en ben geen fan van van tweekleurige bloemen. Maar deze mag er zijn, met haar zoet-sappige bloemetjes.
We zijn al jaren op zoek naar de beste blauwe Phlox. De meeste hebben het euvel dat het blauw 'verdampt' bij warm weer. En dan worden ze dus roze. Helaas is de kans op warm weer erg groot tijdens hun bloeitijd.
Bij deze hebben we dat nog niet gezien.
Een leuke nieuwe freak onder de vlambloemen.
We maakten er voor de grap een kleine hoeveelheid planten van omdat het ook voor ons nog zo nieuw is.
Stelt tot nu toe niet teleur.
Je zou er bijna van gaan trouwen.
Net als de rest van de kruip phloxjes wolkig en laag, maar dan met een vleugje blauw in het wit.
Voor de zachte kleuren border.
Bloemetjes die zichzelf verkopen.
Vijftien centimeter sneeuwgarantie in mei biedt deze een eenvoudige, gemakkelijke vaste plant waar je grote vakken mee kunt vullen.
Ze staat niet graag al te donker of te droog in de zomer.
Maagdelijk wit.
Deze kan buiten worden geteeld en heeft daar geen last van ziekten.
Ze is niet zelfbestuivend dus plant er ten minste twee.
De vruchten worden met chili, knoflook en ui gestampt voor salsa verde. Maar je kunt ze ook rauw door salade eten, bakken of stoven.
Vernoemd naar de stad Coban in Guatemala waar ze erg populair is.
Eigenlijk bedoeld voor salsa verde, de Mexicaanse standaardsaus.
Maar ze worden ook wel toegevoegd aan ratatouille met aubergine, tomaat, courgette en tijm.
Tomatilo gaat nog iets meer richting fruit dan tomaten.
Ze zijn niet zelfbestuivend, plant ze dus tenminste per twee en geef ze steun, of bind ze aan.
De vruchten rijpen van augustus tot de eerste vorst.
Een bijzonder eetbaar familielid van de bekende oranje lampionplant. De plant wordt ruim 1m hoog, na de bloei ontstaan de lampionnetjes met de aromatische zoete, oranjegele besjes. De smaak heeft een mix van ananas, aardbei en tomaat met een klein bittertje. Oogstbaar als de omhulsels vergelen, daarna vrij lang houdbaar.
Het favoriete snoep van onze kinderen bevat vitamine b12.
Lekker fijn selderijblad voor de afwisseling. Snij de bloemen zonder aarzelen voor de vaas want deze blijft bloeien indien tijdens de bloei terug gesneden.
Het blad bevat extreem veel vitamine C en hoort thuis in voorjaars salade.
Onze vrienden uit Frankfurt maken er Grüne Soße van.
Ook niet onbelangrijk is dat je deze schermen zo dringend nodig hebt om wat afwisseling in je borders te brengen.
Dit saladekruid groeit het liefst op zoute plekken zoals aan de kust of in de stad.
Als je het op rijke moestuin grond teelt blijft het leuke blad veel malser dan in het wild.
Rijk aan vitamine A en B1 en vol antibacteriële stoffen.
Het blad heeft een traag startende maar aangename noot smaak.
Het donker purperen blad doorstaat milde winters ongeschonden. Mocht het bevriezen, dan krijg je prachtig nieuw blad in het voorjaar. Zoals meestal; hoe kouder, hoe donkerder. De combinatie met de heerlijke paarse bloemetjes is ook geslaagd. De bloemen zijn diep donker en bijzonder groot voor jakobsladder.
Een geweldige nog vrij nieuwe introductie.
'Stairway to heaven'.
De winterharde sinaasappel zouden we kunnen zeggen van deze nauw aan de sinaasappel verwante planten. De kleine (5 cm) vruchten zijn eventueel tot gelei te verwerken. Ze wordt gebruikt als onderstam voor het enten van Citrus soorten. Poncirus heeft tot 4 cm lange doornen en grillige groene takken. Ze kan prachtig in een bolvorm gesnoeid. Geurende en eetbare witte bloemen.
Uit China en Korea.
Deze prachtige pootstok of bloembollenplanter is een plezier om mee te werken.
Het handvat ligt comfortabel in de hand en de sterke en
scherpe RVS punt snijdt moeiteloos door elke grondsoort.
Mooi omdat het ontwerp alleen maar functioneel is.
lengte van het hoofd: 12.5 cm
lengte van de steel: 21 cm
totale lengte: 32 cm
gewicht: 0.26 kg
materiaal van steel: essenhout
Een makkelijke en betrouwbare plant die overal wil groeien.
De bloemen zijn groot en opvallend.
Bij hoge temperatuur kunnen ze wat lichter van kleur worden.
De beste rode wellicht, vooral als het niet zo warm is.
Ter ere van Paco en Cameron.
Duende voor je border.
Een van de fijnste ganzerikken die ik ooit heb leren kennen. Misschien ook mede dankzij de herinnering aan inmiddels overleden bondgenoot Michel waar ik haar het eerst van kreeg.
Diep rode bloemen op lange luchtige stengels met een donker bruin hart uit de zuidelijke staten van de VS.
Zilver-groen blad, gedeeltelijk ook nog in de winter. Makkelijke lang levende plant.
Vuurwerk roosjes.
Deze elegante soort is tegenwoordig helaas zeer zeldzaam. Sommige populaties bestaan bovendien uit kruisingen met Primula veris.
Langs onze beek, de Platsbeek die door Aalbeek stroomt, niet ver bij ons vandaan, is nog wel een natuurlijke zuivere populatie te vinden.
Daar hebben we wat zaad 'geleend' zodat ze hopelijk weer wat meer verspreid raken.
Dit inheems schatje heeft me altijd vertederd. Een wonderlijk mooie voorjaarsverassing toch, als dit in je ruig vochtig grasland staat en zich daar dan uitzaait.
Het is bovendien een belangrijk geneeskruid.
Het blad wordt in Spanje gegeten en de bloemen kunnen versuikerd tot snoepjes of in salade.
Echt voorjaar.Groot geluk voor jou en je bijtjes.
De wonderlijm van de bijen.
Propolis was al in de Griekse oudheid bekend om zijn werking en is een krachtig anti-bioticum; werkt bacterie-, virus en schimmeldodend.
(o.a. koortslip, brandwonden)
Propolis tinctuur 20%
Inhoud: 20 ml
Pluot is de samentrekking van plum en apricot een kruising dus van een abrikoos met een Japanse pruim.
Pluot is niet zelf bestuivend. Bestuiving is mogelijk met abrikoos, pruim, sierpruim of een ander ras pluot.
De smaak van de gladde vruchten is bijzonder goed, zeer zoet en complex.
Abrikoos-pruim is in Californië ontwikkeld door Zaiger's Genetics.
'Tros Oranje' is een productief oud ras met kleine vruchten. Ze is prima zelfbestuivend, maar kruisbestuiving met andere rassen geeft nog meer opbrengst.
Ze zijn heerlijk zoet en geschikt voor verwerking of verse consumptie.
Snoei ze vooral de eerste 5 jaar niet, daarna sporadisch, na de oogst. Neem daarbij takken helemaal weg om een open kroon te houden.
We willen altijd iets aparts toch? Dit oude Duitse ras van voor 1785 is niet alleen bijzonder van kleur, maar ook zeer smaakvol en productief. Oogst: begin juli.
Het is geen zelfbestuiver. Zorg dus voor een ander kersenras binnen een straal van 100 meter. Goede bestuivers zijn bijvoorbeeld:
'Early Rivers', 'Wijnkers', 'Dubbele Meikers', 'Hedelfinger', 'Regina', 'Rheinische Schattenmorelle', 'Stella', 'Schneiders Späte Knorpelkirsche', 'Sylvia', Donissens Gold' en Sweetheart
Niet iedereen heeft, zoals wij, in zijn tuin plaats voor gigantische hoogstam kersenbomen. Voor mannen met hoogtevrees, kleine tuinen of zelfs een balkon komt deze traag groeiende minikers wellicht van pas. Dit bij de grond vertakkend kersenstruikje wordt niet hoger dan 1,5 meter, of korter als je haar topt, maar kan na een paar jaar wel kilo's kersen dragen. Snoeien is niet nodig en ze bestuift zichzelf. Andere rassen in de buurt bevorderen zoals altijd de vruchtzetting.
Oorbellen, zus van Betty?pani shenan
Alleen al vanwege de naam maar ook vanwege de fabuleuse smaak zijn we dol op de reusachtige, stokoude 'Schneiders Späte Knorpelkirsche' in onze schapenweide. 'Dönissens', omstreeks 1824 in Duitsland gevonden, is net zo lekker en ook goed productief. De oogst is relatief laat; vanaf eind juli. Bestuiving kan met de meeste andere rassen uitgezonderd 'Kordia' en 'Techlovan'.
De beste gele.
'Kordia' is een goed zelf bestuivende zoete kers met een diep rode, bijna zwarte kleur.
De kersen rijpen in juli en zijn heerlijk zoet en aromatisch van smaak.
Snoei 'Kordia' in het voorjaar in een vaasvorm. Laat vooral horizontale takken uitgroeien.
'Regina' is een kruising uit 1981 van 'Schneiders Späte Knorpelkirsche' (dat zijn de grote kersenbomen op onze kwekerij) met 'Rube'. De kersen hebben een bijzonder goede smaak en aroma en weinig last van barsten, ze rijpen relatief laat, eind juli.
Ze is zelfbestuivend, maar andere kersenrassen in de buurt geven meestal een wat hogere opbrengst.
Dit zijn kleine boompjes, dus goed te verzenden. Omdat ze laag veredeld zijn blijven ze klein.
'Stella' is een vruchtbare, donkerrode, vrij zoete kers met een goede smaak, weinig gevoelig voor barsten.
De kersen rijpen omstreeks half juli.
Ze is zelfbestuivend, maar andere kersenrassen in de buurt kunnen de vruchtzetting bevorderen.
'Stella' is een Canadees ras (1970), van nature vrij compact.
Deze planten zijn bovendien laag geënt, het blijft dus een klein boompje.
'Sylvia' is een vrij late (eind juli), zelf bestuivende zuilvormige zoete kers. Het blijft een smal opgaand, klein boompje, dat weinig snoei vraagt. Als zuilvorm kan ze ook in pot op het terras worden gehouden.
Kruisbestuiving met andere rassen zal de opbrengst verhogen.
In de volle grond hoef je ze ook geen water te geven en vergt ze nog minder onderhoud.
Eindelijk kunnen we ook deze klassieker van voor 1850 uit ons lieve buurland aanbieden. Ze heeft zeer goed smakende grote donkerpaarse vruchten met groen-geel vruchtvlees die vanaf half augustus rijpen. Ze is zeer ziekte resistent.
Ze is prima zelfbestuivend, maar de opbrengst kan worden verhoogd door kruisbestuiving met 'Anna Spath', 'Czar','Monsieur Hatif', Opal', 'Reine Claude d'Althan' en 'Victoria'.
Met mate snoeien in het voorjaar.
De 'Hauszwetsche' is een ziektevrije zelfbestuivende zoete pruim met grote langwerpige vruchten. Het groen-gele vruchtvlees laat goed los van de pit. Ze geeft een goed regelmatige opbrengst.
Ook hier geldt; zelf bestuivend maar geeft nog meer opbrengst met andere rassen in de buurt.
Matig snoeien in het voorjaar of meteen na de oogst.
Voor je Proermevlaai.
Zuilvormige pruimen zijn een recente ontwikkeling. Ze maken hele korte vruchtbare zijtakken waardoor ze als een ± 80 cm brede kolom groeien en snoei vrijwel niet nodig is. Ze kunnen dus ook in pot maar in de volle grond vragen ze veel minder aandacht. 'Mirabelle Ruby' is zelfbestuivend, maar zoals vaak het geval: de opbrengst wordt nog beter wanneer ze worden kruisbestoven, bijvoorbeeld door: 'Mirabelle de Nancy', 'Opal' of 'Victoria'. Het vruchtvlees is geel-rood, de smaak is zoet met een vleugje perzik.
'Opal' is een van onze favoriete pruimen. Ze is gezond, makkelijk en redelijk zelfbestuivend. Ook kan ze als bestuiver een rol spelen voor andere rassen zoals 'Victoria'.
Het vruchtvlees is geel en het velletje heet blauw te zijn, maar dan wel pruimenblauw.
Deze zelffertiele pruim, in 1860 gevonden in Frankrijk, is tamelijk groeikrachtig. Als laagstam blijft ze relatief klein. De grote vruchten rijpen in augustus. Ze zijn zeer zoet, aromatisch en sappig.
Hoewel ze prima zelfbestuivend is kan bestuiving door bijvoorbeeld 'Bleue de Belgique', 'Reine Claude d'Althan' of 'Victoria' de opbrengst nog vergroten.
Dit stokoude ras is nog steeds zeer geliefd. In de loop van augustus rijpen de zoete, aromatische, groen-gele vruchten.
Pruimen moeten voor een goede opbrengst worden bestoven door een ander ras. Als je plaats hebt, plant dan bijvoorbeeld een van de volgende rassen erbij, of probeer de buren te overtuigen dat te doen: 'Anna Spath', 'Belle de Louvain', Monsieur Hatif, 'Hauszwetsch', 'Opal', 'Reine Claude Althan', Reine Claude d'Aullins', 'Reine Victoria', 'Czar' of 'Stanley'.
Ook 'Stanley' is zelf bestuivend. Maar als je er plaats voor hebt plant dan een aantal verschillende rassen, zowel om de oogst te spreiden, de opbrengst te verhogen als omwille van de subtiele smaakverschillen.
De grote ovale, sterk berijpte vruchten rijpen omstreeks eind augustus tot half september.
Na de oogst of in het voorjaar licht snoeien in vaasvorm zodat de zon diep in de kroon kan doordringen.
Nog zo'n lekkere pruim, het ljkt wel of we ze `zelf hebben uitgezocht.
Ook deze is redelijk zelfbestuivend hoewel de vruchtzetting altijd beter is als er een ander ras in de buurt staat. In dit geval bijvoorbeeld 'Opal'.
'Victoria' is zoet- aromatisch. Pruimentijd is het eind augustus.