Omdat we dol zijn op freaks en rariteiten die het leven interessant maken...
De licht geurende bloemen zijn wat bij Dahlia cactus vormig heet. De gefranste witte bloemblaadjes hebben een groene en roze zweem.
Gevonden door Roy G. Klehm, USA, 1995.
Zeer pompeus prachtig en stevig op eigen benen.
Ook heel geschikt voor de vaas. Geur is helaas maar zwak aanwezig.
Een klassieke gevulde, vroeg bloeiende watermeloen rode pioenroos met goed geurende bloemen.
Wereldwijd populair vanwege de indrukwekkende bloemen.
Oorspronkelijk uit de Verenigde Staten. (geïntroduceerd rond 1940)
Zeer geschikt als snijbloem.
De meest geteelde rode voor de snij. Verbloeiend van rood naar roze violet, bij pioen wordt dat al paars genoemd.
Uit 1908 maar nog steeds de meest geteelde rode snijpioen.
Compact, maar toch graag een beetje steun.
Licht geurend.
Deze lang en rijk bloeiende klassieker is al vele jaren wereldkampioen witte pioen.
Ze is in 1936 geïntroduceerd in de VS door Mann en Van Steen en werd regelmatig onderscheiden, niet alleen in Amerika maar ook door de RHS.
De 20 cm grote halfgevulde sneeuwwitte bloemen met een open hart staan op sterke stelen en hebben een heerlijk zoete honinggeur. In knop zijn ze zacht roze.
Perfect ook voor een geurig boeket.
Vrij laat bloeiende enkele van het Japanse type met donker amarant rode bloemen en een warm goudgeel hart.
Goede snijbloem.
Echt wel rood.
Halfgevulde rozerode, afkomstig van Orville, de Amerikaanse veredelaar uit Illinois die ook veel Hemerocallis cultivars heeft geïntroduceerd.
Zeer geliefd voor de tuin en als snijbloem vanwege de diep donkere kleur.
Glanzend groen blad dat in de herfst verkleurt.
Deze vreselijke combinatie van geel met wit en roze roept in mij onmiddellijk het verlangen op om er aan te ruiken.
Mijn intuïtie klopt; ze geurt zoet.
Ze bloeit zeer rijk.
Een zondags toetje.
Sarah is een laatbloeier en een echte klassieker van Lemoine (1906).
Ze bloeit dubbel roze. Het roze is hier en daar geaccentueerd met rode vlekken en lichtere randen aan de bloem blaadjes. Ze hebben een golvende rand.
Sterke snijbloem.
Excellent geurend.
Vroeg, dubbel wit met een vleugje roze als de knoppen net open zijn. Oudere bloemen zijn volledig wit.
Relatief hoog (100 cm), goed geurend.
Stevige lange stelen, ideaal als snijbloem.
Een vrij laat bloeiende klassieker (Lemoine 1907) met sterke donkere stelen en goed geurende bloemen.
Zeer geschikt ook als snijbloem.
Pioenrozen houden net als rozen van wat extra mest in voor- en najaar.
Wij hebben emmertjes met geurloze plantaardige mest die daar heel geschikt voor is.
Dit gekke ding werd naar verluidt gevonden in een boomgaard in Zuid Korea.
Bloemen in 3 lagen, als een ijsje.
Zeer sterk en aangenaam geurend.
In 1949 geïntroduceerd door de Nederlandse kweker Hoogendoorn en nog steeds zeer populair vanwege haar schoonheid en betrouwbaarheid.
Ze bloeit rijk met zacht roze, licht nostalgisch geurende gigantische bloemen tot 35 cm doorsnede.
Zeer geschikt ook als snijbloem.
Een van de sterkst geurende pioenen.
Bovendien een excellente gezonde tuinplant vanwege de bolronde vorm, rijke bloei en stevige stelen waardoor ze ook zeer vaas vaardig zijn.
Verbloeiend van donker naar licht roze.
Japans type, 1986 geïntroduceerd in Polen.
De Tibetaanse vorm van Paeonia lutea. Beter bloeiend dan de gangbare P. lutea en P. delavayi en veel hoger. De bloemen zijn groot, tot wel 13 cm! Ze zijn in het wild te vinden in hulst en eiken bossen.
Ze doet het geweldig dus hier in Hulsberg. Kom deze geweldige struik zien op onze kwekerij.
Prachtig warm geel!
Houtige pioenroos.
We hebben oude planten in de tuin waarvan ik deze uit zaad opkweek. Dat vergt jaren.
Als ze begin mei bloeien zorg ik dat ik thuis ben.
De sprookjesachtige, zeer grote helder witte bloemen met zwarte vlekken in het hart raken iedereen.
Joseph Rock ontdekte haar op de binnenplaats van een klooster in Tibet. In de natuur is ze zeldzaam aangetroffen.
Ze staat al 25 jaar in onze tuin, maar wordt makkelijk meer dan 100 jaar oud.
De naam betekent 'toren van bloemen'. Als alle rockii pioenen vanwege de wat latere bloei zeer geschikt voor ons klimaat. Ze bloeit vanwege de gevulde bloemen ook relatief lang.
De bloemen zijn zo'n 16 cm doorsnee.
Niemand heeft ooit aangevochten dat ze, eenmaal goed aangeslagen, wel 100 jaar oud worden en elk jaar mooier.
Deze boompioen heeft 15 tot 25 cm grote gevulde bloemen die als ze volledig open zijn hun hart bloot geven. Zo kunnen de beestjes toch bij hun rijke stuifmeel en nectarvoorrraad.
Ze bloeit kort, maar heel rijk en verspreidt daarbij een vleugje pioenenparfum.
De knoppen verdragen een eventuele late nachtvorst goed.
Voor wie het Chinees minder machtig is dan Engels: 'Baiyuan's Red Clouds'.
De kleur geel is zeer ongewoon voor pioenen die niet Paeonia lutea heten.
Misschien zijn er daarom wel relatief veel gele cultivars.
In dit geval gevulde gele bloemen met een rood hart.
'High Noon' kan in de herfst herbloeien. Dat is een zeldzame eigenschap bij pioenen.
Als Paeonia lutea de oma is, dan is dit de moeder van alle gele boompioenen.
Geurend en makkelijk.
Een wit met roze struikpioen die breed uitwaaiert met haar prachtige scherp gesneden blad.
De bloei is zeer spectaculair. De bloemen hebben een doorsnee van 20 cm en geuren zeer aangenaam.
Deze verdraagt fel zonlicht relatief goed. De meeste boompioenen staan liever iets in de schaduw.
Datzelfde saffierblauw, maar dan in roze.e
Mudan is Chinees voor boompioen. De 'gewone' heten Xibei Mudan. Rockii's worden Ziban Mudan genoemd wat duidt op de zwarte vlekken in het hart. Gansu Mudan, boompioenen uit Mudan, al dan niet met vlekken zijn de uitzonderlijk vitale, goed geurende, extra prachtige subgroep van Ziban Mudan.
"Heldere dauw op een tweehoornige bloem" bloeit rijk met 20 x 6 cm grote bloemen.
Een in China prijswinnende plant die bekend staat als een van de beste Chinese boompioenen. Hier is ze helaas weinig bekend, deze sterk geurende gevulde bergpioen.
Ze is zeer vitaal en groeikrachtig.
Synoniemen: 'Zi Qiao' of 'Luoyang Red'.
Zeer grote licht geurende gevulde bloemen met zacht gerimpelde bloemblaadjes in een diep donkerrode tot wijnrode kleur.
Boompioenen bloeien niet alleen spectaculair. De eerste jaren ga je trots het aantal bloemen tellen tot dat onbegonnen werk wordt. Ze vormen ook een mooie grillige struik met aantrekkelijk ingesneden blad.
'Rou Fu Rong' is een klassieke Chinese boompioen met reusachtige gevulde bloemen. Deze boompioenen staan al meer dan 20 jaar in onze tuin, dus ze gaan nog makkelijk 80 jaar mee. En ze maken elk jaar meer bloemen.
Ze zijn uitstekend winterhard.
Het enige wat ze nodig hebben is diep-doorlatende lemige grond.
Wij vinden ze geweldig en dan vooral die half gevulde waarvan je het gouden hart nog kunt zien.
Deze kleur is ook uitstekend hoewel ze gevaarlijk dicht langs het verkeerd soort roze schuurt.
Dit type boompioen wordt zeer oud en bovendien elk jaar mooier.
Vrij vertaald: "Zwarte draak met een fantastische bloem in z'n bek."
Ook een rockii maar dan gevuld en gekleurd waardoor je de zwarte basaalvlekken niet ziet.
Deze boompioenen zijn de beste voor ons klimaat omdat ze laat uitlopen hebben ze geen last van nachtvorst.
Klassieke Chinese boompioen met fel roze chrysant-vormige bloemen uit de Central Plains-groep..
Boompioenen zijn zeer langlevend en goed winterhard.
Ze vragen net als rozen en andere pioenen twee of drie keer per jaar bemesting. Wij hebben hiervoor een goede plantaardige meststof.
Ze bloeien op tweejarig hout. Snoei dus alleen beschadigde of kruisende takken.
Een wollig wit met roze wonder aan houtige takken.
Rockii's zijn het beste type voor ons klimaat omdat ze zeer gezond en sterk zijn.
Late vorsten kunnen bij boompioenen wel eens de bloemen beschadigen. Rockii bloeit net iets later waardoor de kans op vorstschade verwaarloosbaar klein is.
'Zhao Fen' is een krachtige groeier die rijk bloeit met 17 cm grote aangenaam geurende gevulde bloemen. Soms maakt ze ook een paar enkele bloemen.
Boompioenen vragen rijke leemhoudende grond of doorlatende klei.
Je mag ze net als rozen een paar keer per jaar bijmesten.
Als ze het naar hun zin hebben kunnen ze stokoud worden.
Donkerwit zou ik dit willen noemen, zo indrukwekkend is het witte bloemblad met een gefranste rand. In het hart van de bloem zitten donker rode merken rond het donkergele hart. Zeldzaam. Volgens de laatste inzichten van specialisten vsommigen is dit een vorm van Paeonia rockii. De naamgeving bij Paeonia is nog volop in bewegiung. Met name over de boompioenen bestaan verschillenden visies.
Het meest bijzondere blad dat we kennen bij pioenen heeft deze zeldzame botanische rariteit.
Subtiel, zacht varenachtig en ontwapenend vurig rode of roze open bloemen.
Ze is, in tegenstelling tot de rest, een liefhebber van eerder humeuze, licht zure grond.
Op mijn dagelijkse rondjes kijk ik ze uit de grond. Het feest begint al bij het uitlopen van het dan nog bronzen blad.
Dit zijn zaailingen dus de kleur kan variëren.
De laatste om boven de grond te komen maar meestal ook bijna de eerste die bloeit.
In het voorjaar maken pioenen je tuin heel spannend met hun dikke knoppen en het roestbruine eerste blad. P. veitchii heeft bovendien een prima oranjebruine herfstkleur en rode zaddozen. Ze is genoemd naar de Engelse kwekerij Veitch die ze na introductie door E.H. Wilson in 1907 voor het eerst kweekte. De herkomst is Gansu, Shensi en Sichuan waar ze in bergweides te vinden zijn tot 3000 m hoog in de bergen.
Blauw-grijs blad in het voorjaar dat in de loop van de zomer purperrood verkleurt vanaf de punten. Uiteindelijk is het bijna helemaal rood.
In de herfst komen daar oranje en geel bij.
Redelijk rechtopstaand en niet zo hoog.
Zeer standvastig net als de rest.
Mijn favoriete gras nu ook geschikt voor de kleinere tuin.
Een van mijn favoriete grassen en nu nog donkerder.
Het blad begint grijs-groen en krijgt al snel purperen punten. Uiteindelijk wordt het volledig bruin-rood.
Een nieuwe introductie die uitblinkt door vroege herfstverkleuring, namelijk in de zomer.
De rechte vorm van 'Squaw'. Steviger en strakker rechtop, bijna zo geweldige donker bruinrode herfstkleur.
Een van de meest recente en in Amerika, waar de soort inheems is, bejubelde vondsten van onze bondgenoot Dr. Hans Simon.
Als je genoeg plaats hebt plant je misschien toch liever 'Squaw'.
Breed uitgroeiende en uitwaaierende pol met roze in de bloemen en diep donker roodbruine herfstkleur. Een inmiddels wat oudere selectie van Kurt Bluemel uit de V.S.
Het feest hier is de elegante breed uitstaande groeiwijze en het diep purperen blad in het najaar.
Een van mijn favoriete grassen.
Een bats of panschop is vooral geschikt om grond of zand te verplaatsen.
Op Limburgse löss wordt er veel mee gespit. Dat werkt heerlijk omdat je zo'n lange hefboom hebt. Je leunt er lekker bij achterover.
De scherpe snijkant helpt ook: als boter.
breedte van het hoofd: 20 cm
lengte van het hoofd: 27 cm
lengte van de steel: 95 cm
totale lengte: 121 cm
gewicht: 1.70 kg
materiaal van steel: essenhout
Vernoemd naar de Aglaja die we spraken bij kwekerij Gräfin von Zeppelin, niet ver van de Zwitserse grens. En inderdaad familie van de luchtvaart pionier.
'Aglaja' heeft grote, half gevulde, bloemen met een indrukwekkend zwart hart.
Op de kwekerij zijn Oosterse papavers een grote uitdaging omdat ze in de zomer afsterven en dan te veel water krijgen. In de volle grond lost dat zichzelf op. Maar zet ze wel wat verder naar achter zodat de krater na de bloei wordt verbloemd.
Dit zaairas heeft misschien wel de grootste bloemen onder de oosterse papavers.
Ze is klassiek donkerrood met een zwart hart, en heeft ranke kale bloemstengels. Ook de rood aangelopen zaaddozen mogen er zijn.
Grootbloemige vaste papaver in een zeer aangenaam zalm-roze.
Papaver orientale verliest in de zomer na de bloei haar blad.
Zet haar dus vooraan in een border. Maar achter een andere plant die het van haar over neemt.
Eenmaal goed aangeslagen vormt ze een makkelijke polvormende vaste plant
Van hetzelfde kaliber als 'Perry's White' even sterk dus, misschien zelfs toch nog witter, met een diep zwart hart.
Na de bloei sterven ze helemaal af om in de herfst weer op te komen.
Met liefde.
De meest spectaculaire heemplant die ik ken. Ze komt alleen schaars in Zuid Limburg voor. Het blad staat in kransen rond de uit de grond komende stengels waar bovenin één bloem komt later gevolgd door één donkerblauwe giftige bes. De symmetrische bouw is een architectonisch hoogstandje. Op een humusrijke beschaduwde plek kruipt de eenbes snel verder met ondergrondse stengels. In het vroege voorjaar komen de sterretjes boven de grond en doen hun ding.
Net zoals je soms klavertjes vier kunt vinden vind je bij Paris wel eens 'eenbesjes vijf'.
Deze sterk op kruiptijm lijkende plant komt wild voor in de Pyreneeën en elders in Zuid Frankrijk.
Ze verdraagt vocht beter dan tijm en is dus nog makkelijker.
Na de bloei geven de kelken nog maandenlang kleur aan de plant. Een soort immortelle dus.
Leuk ding voor je rotstuin.
(foto sterk vergroot)
Een introductie uit 1993 van Cor Laurens de passieflora specialist die we in de vorige eeuw regelmatig spraken.
Het is een sub-tropische klimplant uit Zuid Amerika die hier op een beschutte plek nog net winterhard is. In strenge winters kun je de voet van de plant wat beschermen. Dan loopt ze altijd wel weer uit.
Ze groeit snel, je mag haar in het voorjaar stevig terugknippen.
De oranje vruchten zijn eetbaar, maar niet smakelijk. De bloemen geuren aangenaam.
Spectaculaire witte bloemen met een doorsnee van 10 tot 12 cm. en bovendien aangenaam geurend.
Ze verdraagt tot ongeveer -10 graden Celsius en vraagt dus een een beschutte standplaats, bijvoorbeeld voor een warme muur uit de wind.
Een exotische ijskoningin.
Passiflora incarnata is een Amerikaanse soort die noordelijk voorkomt tot in in Illinois en Pennsylvania. Dit is een goed smakende en zeer winterharde selectie uit die wilde populaties.
Deze is niet zelfbestuivend, kruisbestuiving kan bijvoorbeeld met 'Snowstar' of een gewone P. caerulea.
Vruchten rijk aan vitamine A en C. vanaf het tweede jaar mag je rekenen op 20 tot 40 vruchten per plant.
Deze recente Zwitserse introductie is geselecteerd op vroege bloei, winterhardheid (tot -20) en smakelijke vruchten. De tot 12 cm grote bloemen zijn ook best aardig.
Vruchten zo groot als een kippenei.
'Snowstar' is niet zelfbestuivend bestuiving kan met Eia Popeia' of Passiflora caerulea
In de winter sterft ze bovengronds af
Inheems in het zuidoosten van de Verenigde Staten en delen van Mexico.
Linda onze moestuinbaas wil geen pastinaken voor me kweken want ze vindt ze te zoet. (Ik noem ze niet voor niets aardbananen.) Langs deze weg smokkel ik ze toch nog onze tuin in. Het zijn namelijk ook reusachtige inheemse schermbloemigen waar nuttige insecten veel baat bij hebben.
Verwacht aan deze tweejarige plant geen dikke wortel, daarvoor moet je ze op rijtjes zaaien en uitdunnen.
Om mee te pronken dus en om bedreigde diersoorten van de ondergang te redden.
'Monocarp' (eenmaal bloeiend), collega's noemen het vaak tweejarig, is net zoiets als 'Carpe Diem' (pluk de dag). Of zoals mijn guru zou zeggen: "You should be diggin' it while it's happening 'Cause it just might be a one-shot deal." (FZ) Meestal is al het tweede jaar een heerlijke wollige wolk op 150 cm hoge purperen stelen je deel.
Ze zaaien zich bovendien rijkelijk uit.
Ik zaai per pot meerdere zaden waardoor je kans hebt op vaker bloei uit dezelfde pot. Genoeg tijd dus voor de zaailingen om het over te nemen.