De originele 'Grappenhall' werd rond 1902 in Engeland geïntroduceerd door Clibran, Altricham.

Wat wij tegenwoordig kennen als 'Grappenhall' is niet dezelfde plant vandaar deze nieuwe naam op gezag van Tim Upson en Susyn Andrews.
Niet zo donker dus, maar wel lange aren en lang breed en grijs blad.

Wannabe 'Grappenhall'.

Een introductie van Peace Tree Farm uit 2012. Door ons ook datzelfde jaar nog voor het eerst opgepot.

Het bijzonder zilver en breed blad met voor lavandin erg donkere bloemen maken dit bijzonder de moeite waard.

Een forse, lang bloeiende, sterke, vocht en koude resistente plant met een statige habitat.

Een in zuid Frankrijk van nature voorkomende hybride.
Maar deze is als tuinkruising midden jaren 50 gevonden in Canada.
Ze wordt veel gekweekt in Californië voor verse boeketjes, en potpourri, minder geschikt voor olie productie.
Een grote opgaande struik uit de Mitcham Group met tot 70 cm lange stengels.
Geliefd bij vlinders en een van de sterkst bloemig zoet geurende.

Deze in 2023 geïntroduceerde lavandin heeft aangenaam grijs blad en zeer dikke bloeiaren.

Voor een lavandin zou deze zeer goed bestand zijn tegen vocht, warmte en vorst.

We gaan er mee aan de slag, vooral vanwege de bloemen.

Wij vinden deze nogal aanwezig, niet alleen vanwege de intensieve kleur maar ook omdat de plant zo snelgroeiend is. Het is een van de meest winterharde Lavatera.
De kleur is hoewel erg aanwezig goed en bruikbaar in een verantwoorde tuin. Je moet er misschien even aan wennen.

Lang en rijk bloeiend.

Je moet er een stevige snoeischaar bij.

Een doorbraak binnen het geslacht: 'Lilac Lady' bloeit bijna lavendel-violet tegen een achtergrond van zachtgrijs blad. Voor mij is dit een verheffende combinatie. Wellicht minder opvallend dan 'Barnsley' of 'Bredon Spings' maar heel overtuigend. Een van de toppers uit ons sortiment en niet alleen vanwege de hoogte. 'Lilac Lady' is wel gevoelig voor natte kou en bloeit wat minder rijk als er te veel is gesnoeid.

De blauwste en bijna meest grijsbladige Lavatera

Dit is een van de meest succesvolle pogingen 'Barnsley' te verbeteren. Ze lijken op elkaar, zijn beide wit met een donker hart. De oude bloemen bij 'Blushing Bride' verkleuren echter niet naar roze wat een goede eigenschap is. 'Blushing Bride' groeit wat minder krachtig en blijft ook iets lager.
De levensduur lijkt ons ook wat langer.

Ze zou er bijna van gaan blozen.

We kennen ze allemaal, deze lavendelzakjes van Provençaalse stof die je klerenkast fris en fruitig en insectenvrij houden.

Het stof van deze zakjes heeft meer klassieke motieven.

Gevuld met 18 gram geurlavendel of lavandin.

Becky stamt uit de jaren 60. Ze ontstond spontaan in een tuin en heeft sindsdien de harten van menig bloemist veroverd.
Een klassieke bloemen bloem.

Lang bloeiende cultivar op stevige weervaste stengels.

Engels: 'Shasta Daisy', naar mount Shasta in Californië. Maar dit is ook bij ons inheems en kan overal groeien.

Klassieke bloemen met een twist zijn leuk.

Deze is prima winterhard en zeer makkelijk.

Heeft een lang leven, ook in de vaas.

Vrolijk braaf vertier.

Oorspronkelijk inheems.

Het zijn ouderwetse planten met inheemse wortels. Uitstekend geschikt dus voor onze tuinen sterk en makkelijk en ook aantrekkelijk voor nuttige insecten, bijen en vlinders.

Compact en rijk bloeiend.

Half gevuld, dus nog wel met een open hart.

Het geheim van eeuwige schoonheid.

Braaf soepenkruid van vroeger. Plantaardige bouillon. De planten kunnen het best zo lang mogelijk van de bloei gehouden door bemesting en regelmatig terug snijden. Dat verdraagt de plant prima.
Maggieplant heeft een sterke smaak die snel overheerst. Een echt keukenkruid dus, maar ach, als de bloeistengel eenmaal omhoogschiet is dat ook nog eens goed voor een heerlijk geurig boeket.

Door de Romeinen uit Iran gehaald.

Gelukkig makend contrast van dubbel diep rood met zuiver zilver bij deze bijzondere plant gevonden in de kwekerijtuin van Christine Stott in Buckinghamshire.
Een spectaculaire verbetering van wat tot nu toe vanwege de foute kleur wat 'gewoontjes' werd gevonden.
Ze leven niet bijzonder lang tenzij je ze om de paar jaar verjongt door ze te delen.

Ze bloeit zo geweldig lang omdat ze vrijwel geen zaad maakt.

De wondervrucht die volgens sommigen het eeuwige leven dichterbij brengt terwijl anderen wijzen op gifstoffen als atropine die bij de plantenfamilie (aardappel, tomaat) horen. Vast staat dat tussen al dat 'gif' heel veel gezonde vitamines schuil gaan en dat gif met mate ook heel gezond is.
Afkomstig uit China, warmte minnend. Ze groeit verwilderd in onze duinen. Gedoornde struik met smal zilver blad.
De vruchten zijn goed te drogen en lekker in salade.

Een extra zoete, snelgroeiende selectie van deze wondervrucht.

De bessen hebben normaal een bittertje. Dat wordt bij deze selectie gemaskeerd door de extra zoete smaak.

Ze groeien sterk opgaan en vertakken weinig.

Overweeg ze daarom aan te binden. Snoeie om vertakking te stimuleren mag ook.

Een toevallige mutant van de Russische geel-roodgestreepte tomaat 'Copia'.

De grote vruchten (400 gram) zijn fantastisch van kleur: oranjerood met groene en gele strepen. De klimmende planten rijpen tamelijk vroeg.

De smaak is zeer goed, na een zonnige zomer nog intensiever zelfs.

Deze variant op de eveneens groene 'Green Docters' is nog zeer zeldzaam.
Het zijn kleine tomaten net iets groter dan een kerstomaat. Ze zijn groen van binnen en van buiten. Dat maakt ze de groenste van allemaal.

Het is een goed dragend ras met volle trossen. Ze zijn rijp als het steeltje makkelijk los laat.

'Just what the doctor ordered.'

Na vele jaren ambachtelijk kruisen en selecteren is het Jim Myers van de Oregon State University gelukt deze paarse tomaat te kweken.
Die kleur is er vooral om de gezonde anthocyaninen (antioxidanten).
Vruchten rood van binnen, zo groot als een golfbal.
De smaak is niet zoet en fris, vooral een beetje gek. Ik vind het niks.

Voor de kleur in je salade dus.

Het klinkt misschien vreemd, maar groen rijpende tomaten zijn doorgaans zeer smaakvol. Dat geldt zeker voor deze.

De naam betkent 'Malachieten doosje' naar de edelsteen, een sieradendoosje dus.

Helemaal rijp krijgt deze een gele waas. De smaak is zoet fruitig met een vleugje fris-zuur. Ze komt uit Svetlana in Siberië en heeft dus maar weinig zomer nodig om goed rijp te worden.

Een vrij kleine tomaat, formaat pingpongbal. De kleur is bijzonder: bruinrood met een blauwe gloed.

Geef ze een beschutte plek, door de enorme groeikracht is de plant langs een muur goed te leiden

In de kas nemen ze veel ruimte in. De smaak is sappig en zoet, de dunne schil maakt het een gemakkelijke 2-happer.

Deze is wat wispelturig. Ze groeit nogal hard omhoog en wil soms wat moeilijk vrucht zetten.
Als alles goed gaat is het een bijzonder productieve en smaakvolle tomaat.
In salades wordt ze niet papperig maar blijft mooi stevig.
De smaak is rijk en zoet met sterke citrustonen.

Uit de Oekraïne.

Kattenstaarten heb ik jarenlang een beetje gewoontjes gevonden, maar ik ben tot inzicht gekomen. Het zijn zulke makkelijke betrouwbare inheemse vaste planten en je maakt er de kattenstaartdikpootbij en vlinders zoals het boomblauwtje en de grote vuurvlinder blij mee.

'Blush' is een selectie met een aangename zachte kleur en goede habitus.

Na jaren wikken en wegen moesten we er toch maar eens aan; zo'n 'onkruidje' in ons sortiment. Ze zijn zo makkelijk, lang bloeiend en insectenvriendelijk dat we er niet onderuit komen.

Je ziet ze wel in prairietuinen, hoewel ze eigenlijk van humusrijke vochtige bodem houden verdragen ze droogte nog best goed.

Ze kan zich rijkelijk uitzaaien.

Ook dit is een lage cultivar met 4 tot 5 meter na 10 jaar. de groeiwijze is conisch, piramidaal. De sterk geurende bloemen zijn halfgevuld. Het blad is koper oranje en harig van onder glimmend donkergroen van boven.

Voor het eerst gesignaleerd in Nantes, Frankrijk 1865.

In strenge winters inpakken met rietmatten of iets anders luchtigs.

Volle bossige planten ongeveer 130 cm hoog.

Magnolia x brooklynensis ontstond in de Brooklyn Botanic Garden, New York, Verenigde Staten, uit een kruising van Magnolia acuminata x M. denudata. 'Yellow Bird' is een verdere verbetering door terugkruising van M. x brooklynensis 'Evamaria' met M. acuminata.

Ze maakt een mooie bolronde tot pyramidale kroon. De bloembladeren zijn breed waardoor de bloemen nog meer op tulpen lijken