grassen

Vedergras (Stipa tenuissima) vormt de basis van onze prairieborder. Het is het hele jaar prachtig goudgeel en beweegt elegant mee met de wind.

In natte winters kan een deel van de planten uitvallen. In dat geval scheur je eenvoudig de overgebleven planten in drieen en vult daarmee de gaten. Ze zaaien zich ook rijkelijk uit als bron van vernieuwing. Plant de zaailingen in plukjes zodat de afzonderlijke polvorm behouden blijft.

Je kunt vedergras beter niet helemaal terugknippen. In plaats daarvan kun je in het voorjaar de uitgebloeide aren er met de hand uit te trekken. Als je echt vind dat je moet knippen, doe dat dan alleen als de plant aan de groei is.

Stipa staat graag luchtig en is vooral geschikt voor de randen van de border. Achteraan of meer naar het midden plant ik graag wat robustere grassoorten zoals: Calamagrostis, Chasmanthium, Eragrostis, Molinia, Panicum, Sorghastrum en Sporobolus. In de herfst krijgen de meest grassen prachtige herfstkleuren. In de winter staan ze theatraal overeind als kathedralen.